Η παραδοσιακή κατοικία βρίσκεται στον παραδοσιακό ιστό του οικισμού Προμύρι του Δήμου Σηπιάδος στο Νότιο Πήλιο και κατασκευάστηκε το 1851. Είναι πετρόκτιστη και αποτελείται από δύο ορόφους και τμήμα υπογείου που σχηματίζεται εξαιτίας της φυσικής κλίσης του εδάφους.
Η μορφολογία των όψεων του κτιρίου είναι χαρακτηριστική της περιοχής και της εποχής που κατασκευάστηκε.
Είναι λαϊκή κατοικία με μαρμάρινο υπέρθυρο, με ανάγλυφες διακοσμήσεις και χαραγμένη χρονολογία, έχει φρουριακή μορφή, χωρίς δηλαδή βεράντες ή εσοχές και με ομοιόμορφα ανοίγματα.
Το κτίριο δεν είχε υποστεί στο παρελθόν σημαντικές τροποποιήσεις και αλλοιώσεις στη μορφή του. Τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια έμεινε ακατοίκητο, με αποτέλεσμα να υποστεί πολλές φθορές από την εγκατάλειψη, ενώ οι πιο σημαντικές προέκυψαν από την ημικατεστραμμένη στέγη και την υγρασία που δημιούργησε ρωγμές και καταστροφή των ξύλινων εσωτερικών κατασκευών. Οι κατασκευαστικές παρεμβάσεις είχαν ως αποτέλεσμα αφενός την αυστηρή διατήρηση όλων των αυθεντικών στοιχείων του κτιρίου και αφετέρου τον εκσυγχρονισμό του, ενώ παράλληλα επιχειρήθηκε η ανάδειξη του δομικού σκελετού, με χρήση νέων τεχνολογιών και σύγχρονων υλικών.
Η κάτοψη έκτασης 65 m² σε κάθε όροφο, διατάσσεται σε μορφή Γ με την είσοδο στην εσωτερική γωνία του. Στη στάθμη του ισογείου, υπάρχουν η κουζίνα, ένα μικρό λουτρό και το καθιστικό. Οι χώροι εισόδου – κουζίνας – καθιστικού επικοινωνούν με σκάλα με το υπερυψωμένο τμήμα του ισογείου επάνω από την ημιυπόγεια αποθήκη, όπου υπάρχει ένα υπνοδωμάτιο. Στον όροφο συναντάται ένα ακόμη καθιστικό, το λουτρό και δύο υπνοδωμάτια. Εξωτερικά το κτίριο περιβάλλεται από αυλή και δρόμους στις δύο εξωτερικές πλευρές του.
Εργασίες αποκατάστασης
Οι εργασίες ξεκίνησαν με την αποξήλωση της στέγης και την υποστύλωση της πλευράς της εισόδου, όπου υπήρχαν οι σημαντικότερες ζημιές. Στη συνέχεια, αφού αποκολλήθηκε το επιφανειακό αρμολόγημα μέσα και έξω, έγινε νέο αρμολόγημα, τοποθετήθηκαν σωλήνες για ένεμα και αντικαταστάθηκαν τα διαμήκη ξύλινα στοιχεία του περίδεσμου ενίσχυσης (σενάζ), ενώ τα εγκάρσια ενισχύθηκαν με σιδηρό οπλισμό. Ανοξείδωτα ενισχυτικά στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν για την επισκευή των ρωγμών.
Στις θήκες του τοίχου για τις ξύλινες δοκούς, τοποθετήθηκαν ειδικές ανοξείδωτες κατασκευές, από τις οποίες κρεμάστηκαν θήκες υποδοχής ξύλινων δοκών. Σ’ αυτές τοποθετήθηκαν τα ξύλινα δοκάρια της στήριξης του δαπέδου του ορόφου. Επάνω από τις δοκούς αυτές τοποθετήθηκαν ξύλινες σανίδες, στη συνέχεια τοποθετήθηκαν ειδικές ανοξείδωτες φέρουσες βίδες, πετροβάμβακας για ηχομόνωση, γκρο μπετόν μικρού πάχους και κολλητά κεραμικά πλακίδια. Η κατασκευή αυτή αποτελεί σεισμικό διάφραγμα. Στη συνέχεια στη στέψη του πέτρινου τοίχου, περιμετρικά αναπτύχθηκε περίδεσμος ενίσχυσης από οπλισμένο σκυρόδεμα, επί του οποίου τοποθετήθηκαν οι πέτρινες κρηπίδες και η αυτοφερόμενη στέγη.
Για την κατασκευή της στέγης χρησιμοποιήθηκαν ξύλινες δοκοί επεξεργασμένης ξυλείας, που βιδώθηκαν μεταξύ τους με ανοξείδωτα μεταλλικά στοιχεία και ανοξείδωτες ορατές βίδες – μπουλόνια, ενώ για ζευκτά χρησιμοποιήθηκαν ανοξείδωτες μεταλλικές βέργες. Η στέγη ολοκληρώθηκε με ξύλινο ορατό εσωτερικά πέτσωμα και εξωτερικά με μόνωση και πέτρες επιστέγασης. Τέλος, η εκτέλεση ενέματος στις τοιχοποιίες και η κατασκευή εσωτερικά θεμελίου, όπου αυτό κρίθηκε απαραίτητο, ολοκλήρωσαν τη φέρουσα κατασκευή του κτιρίου.
Η τεχνολογία της ορατής εσωτερικά στέγης που χαρίζει ύψος στο χαμηλό όροφο, η εσωτερική σιδερένια σκάλα με τα ανοξείδωτα κάγκελά της, το μεταλλικό άνω τμήμα του τζακιού στο ισόγειο, οι εσωτερικές πόρτες από αλουμίνιο με γυαλί αμμοβολής, τα δάπεδα, η κουζίνα, τα μπάνια, τα έπιπλα και τα φωτιστικά φέρουν τη σφραγίδα της εποχής μας και ενσωματώνονται αρμονικά με τα αυθεντικά μέρη του κτιρίου.
Πηγή: ktirio.gr
