Η Ιζαμπέλ Ιπέρ, η μυστηριώδης κυρία του γαλλικού σινεμά, έχει συνδέσει το όνομά της με σκοτεινούς γυναικείους ρόλους. Ακόμα κι εκείνοι που δεν γοητεύονται ή δεν συναινούν στην μεγαλειότητά της, ένα πράγμα δεν μπορούν να της αρνηθούν: Το ότι είναι μια αληθινά εργασιομανής ηθοποιός, που επιχειρεί - ή και καταφέρνει - να τελειοποιεί διαρκώς την τέχνη της μέσα από σωρεία πρωταγωνιστικών συμμετοχών στο σινεμά (όλου) του κόσμου.
Η ειδοποιός διαφορά της Ιζαμπέλ Ιπέρ σε σχέση με όλες τις συναδέρφους της παγκοσμίως; Ενώ είναι απόλυτα ταγμένη στο όραμα του κάθε σκηνοθέτη με τον οποίο συνεργαζεται, από τον Ζαν - Λικ Γκοντάρ μέχρι τον Μίκαελ Χάνεκε κι από τον Κλοντ Σαμπρόλ μέχρι την Κλερ Ντενί, καταφέρνει να κάνει τον εκάστοτε ρόλο της τόσο δικό της που μοιάζει σαν να σκηνοθετεί κι η ίδια την ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί, ελέγχοντας απόλυτα τα ερμηνευτικά της μέσα και την κατεύθυνση που παίρνει ο ρόλος της.
Η ψυχρή Δασκάλα του Πιάνου του Χάνεκε, με την οποία η Ιπέρ έκανε παγκόσμια αίσθηση αλλά και η αινιγματική πρωταγωνίστρια της Elle του Πολ Φερχόφεν, για την οποία έλαβε και υποψηφιότητα για Όσκαρ είναι ενδεικτικές των ρόλων που προτιμά αν και έχει περάσει από όλα τα στιλ και έχει παίξει σε περισσότερες από 100 ταινίες.
Ποια είναι η "Ιζαμπέλ";
Κόρη δασκάλας αγγλικών και κατασκευαστή χρηματοκιβωτίων λαι γεννημένη στις 16 Μαρτίου 1953 στο Παρίσι, σπούδασε υποκριτική στην Εθνική Δραματική Σχολή της Γαλλίας και πριν τα 20 της βρέθηκε για πρώτη φορά μπροστά στον φακό. Έκτοτε, για την ακρίβεια από το 1971 και για τα επόμενα 48 χρόνια, δεν έχει υπάρξει ούτε μία χρονιά κατά την οποία η Ιπέρ να μην συμμετείχε πρωταγωνιστικά και μη σε τουλάχιστον ένα έργο το χρόνο.
Από το 1972, χρονιά κατά την οποία πραγματοποίησε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στο πλευρό της Ρόμι Σνάιντερ και του Ιβ Μοντάν, μέχρι το εικοσάλεπτο μικρού μήκους "Αυτό που μας Χωρίζει" παραμένει μια ακούραστη λειτουργός της τέχνης που με τόσο πάθος υπηρετεί, όχι μόνο στο σινεμά, αλλά και στο θέατρο με μια εξίσου εντυπωσιακή καριέρα κι ένα ρεπερτόριο που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την "Εντα Γκάμπλερ" του Ιψεν και τις "Δούλες" του Ζαν Ζενέ, στο πλευρό της Κέιτ Μπλάνσετ.
Η Ιζαμπέλ Ιπέρ είναι παντρεμένη από το 1982 με τον γαλλολιβανέζο συγγραφέα και σκηνοθέτη Ρονάλντ Σαμά, με τον οποίο έχει αποκτήσει τρία παιδιά. Η κόρη της Λολίτα Σαμά βαδίζει στα χνάρια της μητέρας της, ενώ ο γιος της Λορέντζο διευθύνει τον οικογενειακό κινηματογράφο τέχνης "Christine 21" στο Παρίσι.
Η ενσάρκωση του Parisian chic style
Οι εμφανίσεις της στα κινηματογραφικά φεστιβάλ ή στην πασαρέλα είναι πάντα αβίαστα...εντυπωσιακές. Είτε πειραματίζεται με το ανδρόγυνο στυλ, είτε με το τζην ή τα πολυτελή φορέματα είναι απλώς εντυπωσιακή.
Όπως έχει η ίδια εξομολογηθεί σε συνέντευξή της σε μεγάλο περιοδικό μόδας, η ίδια δεν αντιλαμβάνεται πώς είναι fashion icon.
"Γεννήθηκα στο Παρίσι και έζησα εδώ το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, αλλά δεν μπορώ να σας δώσω έναν ακριβή ορισμό του γαλλικού στυλ. Αλλά τότε δεν με ενδιέφεραν ποτέ οι ακριβείς ορισμοί. Η ασάφεια, για μένα, είναι το αλάτι της ζωής."
"Η πραγματικότητα είναι ότι κάθε Παριζιάνα είναι διαφορετική – η γκαρνταρόμπα ενός κοριτσιού στην αριστερή όχθη έχει λίγα κοινά με εκείνη μιας γυναίκας στη δεξιά. Ωστόσο, ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη αρχή που καθοδηγεί κάθε Παριζιάνα. Ανη βρετανική μόδα έχει να κάνει με την αποτύπωση και την αντανάκλαση μιας συγκεκριμένης στιγμής, η γαλλική μόδα έχει να κάνει με την υπέρβασή της. Για παράδειγμα μια μαρινιέρα ήταν τόσο μοντέρνο στη δεκαετία του 1920 όσο και στη δεκαετία του 1960. Και γι΄αυτό μοιάζει υπέροχο και σε μια γυναίκα γύρω στα εξήντα όσο και στα είκοσί της.
Στο τέλος, είτε το συνειδητοποιείτε είτε όχι, αυτό που φοράτε κάθε μέρα θα διαμορφώσει τις αναμνήσεις σας και η ανάμνηση αυτή θα σας ακολουθεί για χρόνια. Για παράδειγμα, όταν έλαβα την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού φορούσα ένα λιλά φόρεμα Armani Privé. Αυτό το φόρεμα το έχω και θα το αγαπώ για πολλά χρόνια ακόμα. Τώρα, εκτιμώ τα ρούχα με τον ίδιο τρόπο όπως έναν όμορφο πίνακα ή ένα καλό κρασί. Και μέσα στα χρόνια, έχω αναπτύξει μια βεβαιότητα για την τέχνη του ντυσίματος.
Πρώτον, εμπιστεύσου το ένστικτό σου. Στην επαγγελματική μου ζωή, θα εξετάσω τον αντίκτυπο της ελαφριάς κλίσης του καπέλου μιας ηρωίδας μου προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά για μέρες, αλλά ποτέ δεν κάνω το ίδιο με τη δική μου γκαρνταρόμπα. Δεν έχω πραγματική αίσθηση του πώς αντιλαμβάνονται οι άλλοι αυτό που φοράω σε καθημερινή βάση – και ευχαριστώ τον Θεό. Θα ήταν εξουθενωτικό να εξετάζω το γούστο των άλλων κάθε φορά που επέλεγα ένα ρούχο. Αντίθετα, φοράω ό,τι είναι αυτό που μου φέρνει πραγματική ευχαρίστηση.
Δεύτερον, ντύσου μόνος σου, όχι με ην ιδέα κάποιου άλλου για το τι πρέπει να είσαι. Δεν μπορώ απλά να αντιγράψω στο στυλ από μια κπαρσαρέλα. Αντίθετα, παίρνω ό,τι έμπνευση μπορώ από εκεί και την προσαρμόζω ώστε να αντιπροσωπεύει αυτό που είμαι.
Τέλος, και το πιο σημαντικό, αφήνετε πάντα κάτι στη φαντασία. Μια διάφανη μπλούζα είναι πιο δελεαστική από ένα βαθύ ντεκολτέ – και ένα φόρεμα που φτάνει μέχρι το πάτωμα μπορεί να είναι πιο υποδηλωτικό από μια μίνι φούστα που αποκαλύπτει τους μηρούς.
Ίσως, τελικά, αυτή είναι η αληθινή ουσία του γαλλικού στυλ: η διατήρηση μιας αίσθησης μυστηρίου, και όχι μόνο όσον αφορά τα ρούχα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας μου, έχω κάνει περισσότερες από 100 ταινίες, έχω φωτογραφηθεί για πολλά εξώφυλλα περιοδικών και έχω περπατήσει σε ατελείωτα κόκκινα χαλιά. Ωστόσο, δεν υπάρχει ακόμα κανείς έξω από τον στενό μου κύκλο που θα μπορούσε να σας πει τι κάνω το βράδυ του Σαββάτου. Σε μια εποχή υπερβολικής έκθεσης, όταν κάθε πτυχή της ζωής μας καταγράφεται και μοιράζεται, υπάρχει κάτι αναμφισβήτητα ισχυρό στο να κρατάς κάτι για τον εαυτό σου.
Δεν με ένοιαζαν πολύ οι κανόνες στυλ για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου. Στο παρελθόν σκεφτόμουν τα ρούχα μόνο όταν έπαιζα έναν ρόλο. Ως ηθοποιός, αν είσαι καλή, πρέπει να αναγνωρίσεις ότι κάθε στολή είναι ένα παζλ, κάθε αριστουργηματική λεπτομέρεια μια ένδειξη. Η αντίληψη του κοινού για έναν χαρακτήρα μπορεί να αλλάξει δραματικά (και αμετάκλητα) με ένα ζευγάρι γόβες στιλέτο ή το αποτύπωμα ενός κόκκινου κραγιόν.
Αυτές οι λεπτές αποχρώσεις μπορεί να με γοήτευσαν – αλλά μόλις πρόσφατα ανέπτυξα το ενδιαφέρον μου για τη μόδα μακριά από τη σκηνή ή την κάμερα. Προτίμησα να εξαφανιστώ στους χαρακτήρες μου. Μου πήρε λίγο χρόνο για να μάθω να απολαμβάνω τα ρούχα για τον εαυτό μου".
Kεντρική εικόνα: Splash News- Ideal
Ακολουθήστε το Woman Toc στο Instagram
