Μέσα από την πλατφόρμα που έχει δημιουργήσει για να επικοινωνεί με το κοινό του, The Red Hand Files, ο Νικ Κέιβ επιβεβαιώνει καθημερινά ότι πέρα από χαρισματικός τραγουδοποιός και ερμηνευτής είναι και ένας άνθρωπος υψηλής ευφυΐας και ευαισθησίας. Μια ερώτηση, ωστόσο, φαίνεται να τον βασάνισε περισσότερο από τις άλλες, αφού κυοφορούσε σχεδόν για εννέα μήνες στο μυαλό του την απάντηση που θα έδινε. «Για πόσο καιρό θα είμαι μόνη;» τον ρώτησε μια γυναίκα από την Πολωνία που υπογράφει με το όνομα Liii, στην οποία ο δημιουργός απηύθυνε την παρακάτω τρυφερή επιστολή:
«Αγαπητή Liii,
Με συγχωρείς που άργησα τόσο να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Την έστειλες στο The Red Hand Files σχεδόν πριν από εννέα μήνες και την κουβαλούσα μαζί μου όλο αυτό το διάστημα, θέλοντας να απαντήσω, αλλά χωρίς να ξέρω τι ακριβώς. Νομίζω ότι αυτή η μικρή ερώτηση μου έμεινε, όχι μόνο για τον υπέροχο παλμό πάθους της, αλλά και για την εξαιρετική υπαρξιακή προέκτασή της. Ένιωσα ότι μας αγγίζει όλους, αλλά πως με ξεπερνούσε το να δώσω μια απάντηση.
»Η μοναχικότητα και η μοναξιά είναι δύο πολύ διαφορετικά πράγματα, φυσικά. Περνάω πολύ χρόνο μόνος: ανέκαθεν το έκανα. Έχω μάθει ότι το να είσαι μόνος, όσο ανεπαρκές και αν ακούγεται ίσως σε κάποιους, είναι πλούσιο σε νοήματα και αποκαλύψεις. Για μένα, είναι ένα απαραίτητο μέρος που δίνει ένταση στην ουσία του είναι μας, μέσα από όλα τα αχαλίνωτα θέλω του. Είναι ένας τόπος με δαίμονες και αγγέλους και ωμές αλήθειες: ένα ήσυχο, στοιχειωμένο μέρος και ένα μέρος απροσδόκητων συνειδητοποιήσεων. Ένα μέρος ξεσκεπάσματος και αποκάλυψης. Μπορεί να είναι παραγωγικό ή μελαγχολικό ή τρομακτικό, κάποιες φορές τα πάντα ταυτόχρονα, κι όμως μέσα του κρύβει την αίσθηση μιας υπόσχεσης που υποβόσκει και κρατά σπουδαία δύναμη. Σαν τον Ιησού που προσεύχεται μόνος ή τη Μαρία Μαγδαληνή που θρηνεί στον τάφο του Ιησού, η μοναχικότητα κρύβει στιγμές που τρέμουν στο μεταίχμιο της αποκάλυψης και της σπουδαίας αλλαγής.
Έχω μάθει ότι το να είσαι μόνος, όσο ανεπαρκές και αν ακούγεται ίσως σε κάποιους, είναι πλούσιο σε νοήματα και αποκαλύψεις
»Και μετά υπάρχει η μοναξιά, η μοναχικότητα που δεν έχουμε επιλέξει, μια κατάσταση που μας έχει επιβληθεί και διψά για αναγνώριση, να τη δει κάποιος και να την ακούσει. Αυτή η θαρραλέα και αυθόρμητη παραδοχή βρίσκεται στην πληγωμένη καρδιά της ερώτησής σου. Καθώς βρισκόμουν στο αεροπλάνο ταξιδεύοντας για το Ρέικιαβικ για την τελευταία συναυλία της περιοδείας “In Conversation”, ξαφνικά ένιωσα πως υπήρχε κάτι που μπορούσα να σου πω. Έχοντας περάσει πολύ χρόνο ταξιδεύοντας μόνος σε αυτή την περιοδεία, συνειδητοποίησα ότι δεν χρειαζόταν να απαντήσω στην ερώτησή σου, απλά να της δώσω σημασία: το να στραφώ σε εσένα, όπως και εσύ στράφηκες σε εμένα, μπορεί να είναι η ίδια η απάντηση και, ίσως, ένας τρόπος να σου πω ότι δεν είσαι μόνη, ότι είμαστε εδώ και ότι εμείς, το πλήθος, σε σκεφτόμαστε.
»Με αγάπη, Νικ».
Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram
