Γράφει η Άννα Αναστασοπούλου
Μπαμπάς εδώ, μπαμπάς εκεί, πού είναι ο μπαμπάς; Όχι αυτός που είναι στο σπίτι και πηγαινοέρχεται στη δουλειά, όχι αυτός που ξεροσταλιάζει περιμένοντας να σχολάσεις από το φροντιστήριο, το άθλημα ή την όποια δραστηριότητα, όχι αυτός που δεν ζει πια μαζί σου στο σπίτι αλλά δεν ξεχνάει τον ρόλο του, όχι αυτός που χώρισε με τη μαμά αλλά εξακολουθεί να είναι στη ζωή σου παρόν, όχι αυτός που στο νέο του σπίτι έχει ένα δωμάτιο για σένα για να νιώθεις και εκεί σπίτι – αγκαλιά. Πού είναι ο μπαμπάς, οέο;
Πώς να εξηγήσεις σε ένα παιδί πως ο μπαμπάς μέχρι να έρθεις στον κόσμο ήταν χαρά θεού και με το που ήρθες και μαζί με σένα ήρθαν και οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις και η ξαφνική ενηλικίωση, έγινε Λούης; Και δεν εννοώ πως έφυγε τρέχοντας αλλά πέταξε από πάνω του το ρόλο σε χρόνο dt. Άρχισε να νομίζει πως είναι μπαμπάς επειδή έτσι τον φώναζες και για σένα αυτή ήταν η αλήθεια. Για μένα όμως δεν ήταν ακριβώς έτσι και επειδή έχω ακόμα πολύ θυμό μέσα μου, ίσως να μην είμαι και τόσο καλότροπη στα λεγόμενα.
Φου-φου ένα δυο, ένα δυο, οδηγίες προς ναυτιλλομένους. Αγαπητέ χωρισμένε πατέρα-μπαμπά:
-Πριν γίνεις πατέρας μάθε καλά ποιος είσαι, που βρίσκεσαι, που πας και τι θέλεις από τη ζωή αυτή.
-Φέρνοντας έναν άνθρωπο στον κόσμο έχεις ευθύνη για αυτόν μέχρι την ενηλικίωσή του.
-Οφείλεις να συμπαραστέκεσαι στο μεγάλωμά του συναισθηματικά και οικονομικά.
-Κάνε το παιδί σου να σε σέβεται και όχι να σε λυπάται.
-Η κόρη δεν είναι η γκόμενα που σε παράτησε.
-Ο γιος δεν είναι ανταγωνιστής σου.
-Μην κάνεις ακριβά δώρα για να γλυκάνεις την απουσία σου, δημιουργείς μεγαλύτερο κενό.
-Τα μηνύματα στο κινητό δεν είναι μέσο επικοινωνίας με το παιδί σου.
-Κράτα μια σταθερή στάση και κάνε το παιδί να νιώσει ασφάλεια.
-Στήριξε τις επιλογές του ακόμα κι αν είναι πολύ μακριά από τις προσδοκίες σου.
-Μη ζητάς να πάρεις αν δεν είσαι έτοιμος να δώσεις.
-Αν δεν μπορείς να διαχειριστείς δύσκολες και πολύπλοκες καταστάσεις υπάρχουν κέντρα βοήθειας για γονείς.
Αγαπητέ χωρισμένε πατέρα-μπαμπά τα παιδιά δεν τα έφερα από το σπίτι μου, μαζί τα κάναμε. Do you remember?
Και τώρα που σας μιλάω αιωρούμαι, στο σαλόνι, με τον πορτοκαλί χιτώνα μου και προσεύχομαι μετρώντας κόμπους στο κομποσκοίνι μου.
