Η μέρα ήταν παλαβή. Από αυτές που θα θέλατε να τελειώσουν γρήγορα. Να πάτε σπίτι, να καθίσετε ήσυχα στο μπαλκόνι, να βάλετε Netflix και να δείτε απανωτά τα καινούργια επεισόδια του La casa de papel. Αυτό ήταν και το δικό μου πλάνο για εκείνη την μέρα. Μέχρι φυσικά ένα τηλέφωνο να αλλάξει τα πάντα. «Πάμε προς παραλία, να αλλάξουμε αέρα; Στο 40Forty του Astir Beach» ήταν η πρόταση που έπεσε στο τραπέζι. Όπως καταλαβαίνετε δεν υπήρχαν περιθώρια για αρνητική απάντηση.
Φτάσαμε την ώρα που ο ήλιος άρχιζε να δύει. Εκεί την ώρα δηλαδή που ο ουρανός παίρνει κάτι μαγευτικές κόκκινες αποχρώσεις και μπλέκεται με το γαλάζιο και το βαθύ μπλε της θάλασσας. Επιλέξαμε ένα τραπέζι πάνω στην αμμουδιά, δίπλα από τις ξαπλώστρες που σιγά σιγά έμεναν ελεύθερες από τους πρωινούς λουόμενους. Με τα μάτια καρφωμένα στην ωραία κάθοδο του ήλιου, φυλλομέτρησα τον κατάλογο. Τον υπογράφει ο Γιάννης Μαρκαδάκης (γνωστός μας και από το Papillon στο Νέο Ψυχικό) όμως η εκτέλεση εδώ στο 40forty ανήκει στον Πέτρο Κεφαλά. O κατάλογο λοιπόν, μεγάλος, καλύπτει όλα τα γούστα και χωρίζεται στα δύο: στο all day με προτάσεις που μπορείτε να τις απολαύσετε από το πρωί στην ξαπλώστρα, το μεσημέρι στα τραπέζια με το μαγιό και στο dinner που ξεκινάει μόλις αρχίζει να πέφτει το φως και το 40Forty μετατρέπετε σε ένα ατμοσφαιρικό bar restaurant πάνω στην παραλία.
Ξεκινήσαμε το δείπνο μας κάπως εντυπωσιακά με μια πιατέλα με στρείδια Γαλλίας που έρχονται με μαζί κάτι πίκλες από κρεμμύδι, αρωματικό βούτυρο και φρυγανισμένο μπριος. Παρέα του έκανε ένα sashimi από μαγιάτικο συνοδευόμενο με τσιπς περουβιανής πατάτας και μια σος από yuzu, τρούφα και σόγια. Ευτυχώς η τρούφα ήταν καλά «κρυμμένη» και απλά έδινε μια ενδιαφέρον πινελιά στο πιάτο. Δεν συνέβαινε το ίδιο και με το ταρτάρ από καβούρι που εδώ το λάδι τρούφας ήταν τόσο έντονο ώστε να αποδυναμώνει όλα τα υπόλοιπα συστατικά του πιάτου. Σαν αποζημίωση ήρθε το ωραία καυτερό Tuna Tataki πάνω σε κρέμα γιαουρτιού με wasabi. Πιάτο που πολύ ευχαρίστως θα επαναλάμβανα.
Για την συνέχεια σειρά είχε μια δροσερή και ευχάριστη σαλάτα από κολοκύθι με Βολάκι Σύρου, λεπτές φέτες ροδάκινο, αμύγδαλα και μία αρωματική σος από άνηθο, μέντα και δυόσμο. Ήταν ο ενδιάμεσος σταθμός για να περάσουμε από τα κρύα πιάτα στα ζεστά. Έτσι το wagyu beef tartare tostada που έσκασε στο τραπέζι έκανε την μια νόστιμη εισαγωγή για να ακολουθήσουν από το Beef Lab, όπου δίνουν μεγάλη προσοχή τις κοπές αλλά και στις ράτσες του κρέατος, κάποιες κρεατοφαγικές επιλογές που έκαναν τα πιρούνια να πάρουν φωτιά. Short rib, δηλαδή ένας σιδηρόδρομος από Αμερική, σε μπύρα πάνω σε κορεάτικο αλμυρό pancake και τρυφερό NY Striploin από την Αυστραλία, άφησαν για λίγο την παρέα χωρίς λόγια. Μαζί τους ψητό καλαμπόκι, πατάτες ψητές σε λίπος πάπιας, κινέζικο λάχανο και μελιτζάνα ραϊτα και τρεις διαφορετικές χειροποίητες σος για να συμπληρώσουν τον γευστικό καμβά.
Και για το τέλος η Namelaka σοκολάτας πάνω σε τραγανή γκοφρέτα πραλίνας με σορμπέ μάνγκο, ήρθε να ολοκληρώσει το δείπνο με τον καλύτερο τρόπο. Τι και αν η μέρα ήταν χάλια, στο τέλος της το είχα ήδη ξεχάσει. Όσο για το La Casa de papel έχω πολλά βράδια ακόμα για να τα περάσω στην βεράντα.
Απόλλωνος 40, Astir Beach, Βουλιαγμένη, τηλ. 210 8961261
