«Η αυτοκτονία είναι το μόνο φιλοσοφικό πρόβλημα», διακηρύσσει ο Καμί στην πραγματεία του και καταλήγει πως η μοναδική λύση απέναντι στην εγγενώς παράλογη και χωρίς ελπίδα ζωή μας δεν είναι η αυτοκτονία, αλλά μία αενάως επαναστατημένη στάση.
Μια στάση αέναης κίνησης θα προσθέταμε –εάν μας επιτρεπόταν. Το φλερτ των έλλογων δίποδων με τη ματαιότητα είναι βαθιά ριζωμένο στην ύπαρξη κι ας έρχονται οι ψηφιακοί καιροί και η σοσιαλιτέ στο ίνσταγκραμ να μοιράσουν ματαιοδοξία με τη σέσουλα.
Η εβδομάδα που πέρασε σημείωσε μία αρνητική έκπληξη, μια αιφνιδιαστική επανατοποθέτηση. Η φόρα κόπηκε. Κάτι σαν restart. Ένα τεράστιο «γιατί» υπερίπτατο πάνω από τις τραγικές ειδήσεις. H Kέιτ Σπέιντ, η 56χρονη Αμερικανή σχεδιάστρια, η 33χρονη αδερφή της βασίλισσας Μάξιμα της Ολλανδίας, Ινές Ζορεγκιέτα, ο 61χρονος σεφ Άντονι Μπουρντέν. Τρεις διάσημοι, τρεις αυτοχειρίες, τρεις μέρες –σχεδόν- στη σειρά.
Μούδιασμα και μάγκωμα. Συμβαίνει αυτό όταν «την κάνει» κάποιος τόσο γνωστός. Νιώθεις συνδεδεμένος, νιώθεις ότι χάνεται κάποιος φίλος. Η δόξα τους φαντάζει οικεία. Πόσο μάλλον η συντέλεια.
Το άγνωστο δεν τους τρόμαξε. Έδειξαν ότι το προτιμούν. Κι ενώ πολλά ειπώθηκαν, τελικά, τίποτα δεν έμεινε. Μόνο, ίσως, το ποίημα της Αμερικανίδας πεζογράφου και ποιήτριας, Ντόροθι Πάρκερ, η οποία έκανε πολλές απόπειρες αυτοκτονίας στη ζωή της. Σε μία από αυτές, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει μετά από μία έκτρωση κόβοντας τις φλέβες της.
Ντόροθι Πάρκερ- Ανακεφαλαίωση
Tο ακουαφόρτε είναι πικρό,
σου καίει το λαρύγγι.
Το ξυραφάκι κοφτερό
και η θηλιά σε σφίγγει.
Τα όπλα είναι παράνομα
και τα χαπάκια επίσης.
Βρωμάει το γκάζι άσχημα.
Καλύτερα να ζήσεις.
