Οι γευστικές τάσεις που διαμορφώνονται κάθε χρονιά εκφράζουν επιλογές και επιθυμίες που τις περισσότερες φορές σιγοψήνονταν ήδη μέχρι κάποια στιγμή να εκφραστούν δυναμικά αγκαλιάζοντας ευρύτερα τον κόσμο της γαστρονομίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Αρκετές φορές επίσης αποτελούν πρωτοβουλίες πρωτοπόρων σεφ που οδηγούν με τις δημιουργίες τους τη γαστρονομία της εποχής σε καινούργια μονοπάτια.
Κι απ’ ότι φαίνεται, με την εκρηκτική επέκταση του βετζετεριανισμού και του βιγκανισμού ήρθε ο καιρός να μην αντιμετωπίζονται τα καλούδια του φυτικού βασιλείου απλώς σαν υποκατάστατα της ζωικής πρωτεΐνης, αλλά σαν αυτόνομες οντότητες με τις δικές τους ιδιαίτερες υφές και γεύσεις. Οδηγούμαστε λοιπόν σε μια δημιουργική κουζίνα των φυτών, που λόγω της ανεξάντλητης ποικιλίας τους παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον και τα οποία μπορούν κάλλιστα να συνυπάρχουν με πιάτα ψαριού και κρέατος σ’ ένα εστιατόριο. Μπορεί ιδανικός οδηγός μας να είναι ο 3άστερος Alain Passard στο Παρίσι, αλλά έξυπνες ιδέες μπορούν να υπάρχουν κάλλιστα και στην παράδοση. Ενδεικτικά αναφέρω μερικές από την αθηναϊκή σκηνή, ξεκινώντας από τα κάστανα στιφάδο του "Pharaoh" , για να περάσω σε πιο μοντέρνες προτάσεις, όπως το καρπάτσιο παντζαριού με βατόμουρα στο "Geko", τις αγκινάρες με τρούφα και καφέ στο "Zillers", ή τις αγκινάρες Ιερουσαλήμ με καφέ και κάστανα στο "Seeds". Ανάμεσα στα προϊόντα που ανεβάζουν πολύ τις μετοχές τους, πάντως, είναι σίγουρα τα μανιτάρια και ειδικά τα άγρια, αλλά και ιδιαιτερότητες, όπως οι μπάμιες και οι αγκινάρες.
Ο δρόμος προς την κάψα είχε στρωθεί από πέρυσι όταν ανακαλύψαμε το νεολογισμό του swicy (συναίρεση sweet + spicy) με γλυκοπικάντικες γεύσεις, από τις οποίες είναι γεμάτη η κορεάτικη κουζίνα. Από φέτος προμηνύεται μια ακόμη εντονότερη τάση προς την κάψα, προς την οποία τείνουν σύμφωνα με τις έρευνες και η Gen Z. Το θέμα όμως δεν είναι να βάλεις μπουρλότο στον ουρανίσκο, αλλά ν’ αφήσεις να ξεσπάσει μια καταιγίδα γεύσεων και αρωμάτων μετά τις πρώτες φλόγες, όπως ακριβώς συμβαίνει με τα σοφά μείγματα μπαχαρικών που έχουν επινοήσει σε χώρες όπως η Ινδία και η Ταϋλάνδη ή ακόμη με τις ποικιλίες πιπεριάς στο Μεξικό. Η τάση, λοιπόν, μετακινείται προς τη σύνθετη γευστική πολυπλοκότητα, όπου το καυτερό συνδυάζεται με το γλυκό και το ξυνό και δημιουργεί αξέχαστες πολυεπίπεδες εμπειρίες.
Λέτε να είναι οι πόλεμοι και τα απόνερα της πανδημίας ή, όσο κι αν ακούγεται παράδοξο και κουφό, οι οικονομικές δυσκολίες, που μας σπρώχνουν να προσφέρουμε στον εαυτό μας μικρές πολυτελείς απολαύσεις σαν αντίβαρο, και ανοίγουν το δρόμο στο χαβιάρι να γίνει μόδα; Δεν είναι ελληνική εφεύρεση ο πρόσφατος χαμός με το χαβιάρι σε νέους αδιανόητους συνδυασμούς που συναντάμε στο "Ex Machina" και το "Gallina" ή πιο κλασσικά στην αρχοντική σκηνή της "Μεγάλης Βρεταννίας". Η τάση είναι παγκόσμια, τα σχετικά βίντεο έχουν γίνει viral στο TikTok και υπεύθυνη είναι πάλι η άγουρη Gen Z και η περιέργειά της. Έτσι λοιπόν καταλήγουμε σε μια συνύπαρξη του σηκωμένου φρυδιού με την cool ταπεινότητα, καθώς οι νέες συνήθειες θέλουν το χαβιάρι ακόμη και πάνω σε τραγανά τσιπς πατάτας με ξινή κρέμα.
Διάβασε περισσότερα στο athinorama.gr
