άθε ταξίδι στην Αφρική σού επιβεβαιώνει ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Οι μαθητές έχουν το δικαίωμα στην εκπαίδευση αλλά σε μεγάλο ποσοστό και για πολλούς λόγους δεν έχουν πρόσβαση σε αυτήν. Ακόμη κι όταν έχουν όμως τα πράγματα δεν εξελίσσονται πάντα με μία λογική ακολουθία. Αυτό μπορείς να το καταλάβεις μόνο αν βρεθείς στις χώρες και στα χωριά της και αφουγκραστείς το αγκομαχητό της καθημερινότητας του αφρικάνικου λαού.
Καθώς η σχολική χρονιά στα περισσότερα μέρη του πλανήτη κυλάει με κανονικούς ρυθμούς, στη Μαύρη Ήπειρο τα πράγματα μοιάζουν διαφορετικά.
Η αντικειμενική δυσκολία που συναντά ένας μαθητής στην Αφρική είναι η φτώχεια. Πολλά παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε σχολείο είτε γιατί η απόσταση που έχουν να διανύσουν μέχρι την κοντινότερη εγκατάσταση είναι πολλά χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι τους ή γιατί η οικογένεια δεν έχει χρήματα. Στη δεύτερη περίπτωση μπορεί να σημαίνει ότι ο μαθητής θα πρέπει να συμβάλει με την εργασία του στο νοικοκυριό ή έστω να μην δημιουργεί επιπλέον έξοδα.
Για να πάει ένα παιδί σχολείο στην Αφρική χρειάζονται λιγότερα από 15 ευρώ το μήνα, για να του εξασφαλίσεις πρόσβαση στην υγεία, σε ρούχα, βιβλία και ένα πιάτο φαγητό. Κι όμως, δεν είναι ένα εφικτό σενάριο.
Η δημόσια εκπαίδευση θα ήταν μια λογική απάντηση αλλά πολλά από τα σχολεία δεν έχουν πόρους με αποτέλεσμα οι εγκαταστάσεις τους να είναι σε κάποιες περιπτώσεις επικίνδυνες για τη σωματική ακεραιότητα των παιδιών.
Η δίψα όμως για μάθηση πολλών μαθητών ης Αφρικής είναι τόσο μεγάλη όσο και η αντικειμενική δίψα για το δυσεύρετο στην περιοχή νερό. Τον περασμένο Απρίλιο είχα την ευκαιρία να το διαπιστώσει από κοντά κάνοντας ένα μικρό οδοιπορικό σε κάποια από τα σχολεία της Ουγκάντα.
Διαβάστε περισσότερα στο madamefigaro.gr
