Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης επιλέγει πάντα, πολύ προσεκτικά, σημαντικά έργα από τη σύγχρονη δραματουργία. Φέτος το φθινόπωρο θα παρουσιάσει στο θέατρο Μουσούρη ένα τέτοιο σημαντικό έργο, που μιλά με διαύγεια, χιούμορ, τρυφερότητα και βαθιά αγάπη για "τη ζωή, όπως προσπαθούμε να τη ζήσουμε". Πρόκειται για το "The Humans” – το συναρπαστικό, βραβευμένο με Tony Award, θεατρικό έργο του Stephen Karam (Στίβεν Κάραμ), που έχει αποσπάσει διθυραμβικά σχόλια από κοινό και κριτικούς όπου έχει παιχτεί.
Με ένα σύνολο εξαιρετικών πρωταγωνιστών επί σκηνής (Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Θέμις Μπαζάκα, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Μαρία Πετεβή, Ειρήνη Μακρή, και η Ξένια Καλογεροπούλου) σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, το "The Humans" προσφέρει μια σπάνια ματιά στη συλλογική ανθρώπινη ψυχή.
Γραμμένη με ένα φρέσκο μείγμα ντοκιμαντερίστικου νατουραλισμού και θεατρικής τόλμης, η τραγικωμωδία του Στίβεν Κάραμ αποτυπώνει την ουσία της ανθρώπινης κατάστασης με ακρίβεια, συμπόνια και απαράμιλλη αυθεντικότητα.
Το "The Humans" ξετυλίγει το κουβάρι της ζωής της οικογένειας Μπλέικ, κατά τη διάρκεια ενός μόνο απογεύματος, προσκαλώντας το κοινό να παρακολουθήσει από κοντά τις αγωνίες, τα όνειρα και τους ανομολόγητους φόβους τους.
Ο Έρικ και η Ντίντρη, οι γονείς, φτάνουν, μαζί με την Μόμο, τη μητέρα του Έρικ - που είναι σε αναπηρικό καροτσάκι και πάσχει από άνοια - και τη μεγάλη τους κόρη Έιμι, στην Τσάιναταουν της Νέας Υόρκης, για να γιορτάσουν την ημέρα των Ευχαριστιών στο διαμέρισμα όπου μόλις έχουν μετακομίσει η μικρή τους κόρη, η Μπρίτζετ, με τον σύντροφό της, τον Ρίτσαρντ. Πρόκειται για μια προπολεμική, αλλόκοτη διπλοκατοικία, χωρίς έπιπλα ακόμα, φτιαγμένη από τον συνδυασμό ενός σκοτεινού διαμερίσματος στο υπόγειο με ένα σχεδόν εξίσου σκοτεινό διαμέρισμα στον επάνω όροφο.
Θα μπορούσαν να είναι άνθρωποι που όλοι γνωρίζουμε. Οι καυγάδες τους είναι για θέματα που όλοι μας συμβουλεύουν να αποφεύγουμε, αλλά σπάνια τα αποφεύγουμε, όπως τα χρήματα, η θρησκεία, η τάξη και το τι κάνουν λάθος τα παιδιά στη ζωή τους. Οι αιτίες των δυσκολιών τους είναι τόσο συνηθισμένες που μοιάζουν ελάχιστα άξιες αναφοράς - ασθένεια, έλλειψη δεξιοτήτων, έλλειψη χρημάτων, αδιαφορία των άλλων, κακή τύχη. Όσο κοινότυπα κι αν φαίνονται αυτά τα προβλήματα, είναι πραγματικά και άλυτα. Και με αυτόν τον τρόπο αποκτούν μυθικές διαστάσεις και παγκόσμια σημασία.
Διαβάστε περισσότερα στο madamefigaro.gr
