Καιρό είχε να με συγκινήσει τόσο πολύ κάτι που είδα στην τηλεόραση. Πριν από λίγες εβδομάδες, με αφορμή τις αργίες του Πάσχα, βρήκα τον χρόνο να παρακολουθήσω μια σειρά που από καιρό είχα σημειώσει στη λίστα με όσα δεν θέλω να μου ξεφύγουν. Δεν πρόκειται για μια σειρά μυθοπλασίας αλλά για ντοκιμαντέρ με τον τίτλο "Νησιά στην άκρη". Προβάλλεται στο Ertflix και στην πλατφόρμα είναι διαθέσιμα τα 8 συνολικά επεισόδια του α’ κύκλου.
Κάθε επεισόδιο και ένα νησί: Τέλενδος, Ψέριμος, Αρκιοί, Ψαρά, Σαρία, Μαθράκι, Θύμαινα, Άη Στράτης. "Μικρές κουκκίδες γης που περικλείονται από θάλασσα, νησιά απομακρυσμένα με λιγοστούς κατοίκους, τόποι εύθραυστοι, μοναδικοί. Ποιοι είναι οι άνθρωποι που ζουν εκεί; Πώς είναι η ζωή τους; Τι τους κρατά στον τόπο τους;", αυτός ο σύντομος πρόλογος που ακούγεται στην αρχή κάθε επεισοδίου μας εισάγει με απλότητα σε όσα θα δούμε.
Η σκηνοθετική ματιά του Γιώργου Σαβόγλου και της Διονυσίας Κοπανά, η διακριτική προσέγγιση στην καθημερινότητα των κατοίκων αλλά και το τρυφερό βλέμμα προς το ίδιο το τοπίο δίνουν χώρο να αναπνεύσει η ζωή των νησιών, να ανοίξει, μπροστά στα μάτια μας, η ψυχή τους με την ίδια φυσικότητα που ανοίγουν τα μπουμπούκια τα πέταλά τους. Έτσι ένιωσα παρακολουθώντας τα επεισόδια και αυτή μου η αίσθηση συναντήθηκε με τα λόγια της Διονυσίας, που μαζί με τον Γιώργο, μας μίλησαν για το δημιούργημά τους: "Η σειρά είναι σαν μια ευωδιαστή βόλτα σε έναν αγρό που περιβάλλεται από θάλασσα. Αυτό που κάνουμε δεν είναι να κόβουμε τα λουλούδια αλλά να σκύβουμε και να τα μυρίζουμε. Υπάρχουν πολλών λογιών μυρωδιές απ’ αυτά τα λουλούδια, που είναι οι άνθρωποι, οι συνθήκες, οι καταστάσεις. Οι άνθρωποι όμως υπάρχουν μαζί με τα τοπία. Για εμάς είναι πολύ σημαντική η επαφή με τη φύση, η επαφή με την πρότερη κατάσταση".
Διαβάστε περισσότερα στο madamefigaro.gr
