Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση είναι ένα σπίτι για το σύγχρονο πολιτισμό, ώστε οι δημιουργοί να κάνουν αυτό που εκείνοι θέλουν με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες. Ο χορός δεν έμεινε ποτέ έξω από τον καλλιτεχνικό προγραμματισμό της και το Φεστιβάλ Χορού "ODD–Onassis Dance Days" είναι μια σταθερή δράση, ένα πολυαναμενόμενο ραντεβού που εδώ και δέκα χρόνια μας δίνει την ευκαιρία να αντιληφθούμε πώς εξελίσσεται η σύγχρονη χορευτική δημιουργία, εντός και εκτός συνόρων. Είναι το φεστιβάλ που πυροδοτεί συζητήσεις, παρατηρώντας ποια θέματα απασχολούν τους δημιουργούς και που αποδεικνύει πώς μέσα από το χορό προκύπτουν δυνατότητες, πώς συγχωνεύονται ιδέες, πώς χτίζεται το "μαζί". Σ’ αυτά τα μονοπάτια μας οδηγούν φέτος οι νέες χορογράφοι, Έλενα Αντωνίου, Χαρά Κότσαλη, Νεφέλη Αστερίου, Ξένια Κογχυλάκη και Μαρίνα Οτέρο , που συμμετέχουν στο φεστιβάλ από τις 2 έως τις 5 Μαρτίου. Τις ρωτήσαμε τι σημαίνει γι' αυτές το "Onassis Dance Days", τι τις ενέπνευσε και με ποιο τρόπο δούλεψαν και προετοίμασαν τα έργα τους για το φεστιβάλ κι εκείνες μας απάντησαν.
Μαρίνα Οτέρο "Fuck me / Love me"
Είμαι χορεύτρια, σκηνοθέτρια, συγγραφέας… Ένα από τα πρότζεκτ μου είναι να φτιάξω ένα έργο δίχως τέλος σχετικά με τη ζωή μου, στο οποίο είμαι εγώ το αντικείμενο της έρευνάς μου. Έχω ήδη παρουσιάσει κάποια… "κεφάλαιά" του, τρόπον τινά, τα οποία προκύπτουν από αυτή την αναζήτηση και η ιδέα είναι να συνεχίσω να κυκλοφορώ διαφορετικές εκδοχές αυτών των έργων, με την πάροδο του χρόνου, μέχρι τη μέρα που θα πεθάνω. Η προηγούμενη έκδοση αυτού του έργου ζωής ονομάζεται "Fuck Me". Στη διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας, επικοινώνησα με τον θεατρικό συγγραφέα Μαρτίν Φλόρες Κάρντενας, προκειμένου να του ζητήσω να επιβλέψει την ανάπτυξη του κειμένου εκείνου του έργου. Καθώς δουλεύαμε πάνω σε αυτό γίναμε φίλοι και αποφασίσαμε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε μαζί το επόμενο έργο.
Διαβάστε περισσότερα στο athinorama.gr
