Βασίλισσα, διασώστρια, αφηγήτρια. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία (1η Οκτωβρίου), επιλέξαμε τέσσερα παιδικά βιβλία όπου η γιαγιά αναδεικνύεται σε κεντρική ηρωίδα και παρουσιάζεται άλλοτε σε αντισυμβατικούς και άλλοτε σε πιο παραδοσιακούς ρόλους. Αναγνώσματα που επιστρατεύουν την τέχνη του λόγου και της εικονογράφησης για να μιλήσουν από μια εμπνευστική γωνιά για την τρυφερή σχέση των παιδιών με τους παππούδες τους: μια σχέση αναντικατάστατη, όπως γνωρίζουμε όσοι είχαμε την τύχη να τους έχουμε κοντά μας μεγαλώνοντας και όπως επιβεβαιώνουν όλο και περισσότερες επιστημονικές έρευνες. 

«Ο γενναίος ιππότης και η χαμογελαστή βασίλισσα», Μάκης Τσίτας, εικονογράφηση Κώστας Θεοχάρης, εκδ. Καλέντης

Ο συγγραφέας (που τιμήθηκε το 2014 με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το μυθιστόρημα «Μάρτυς μου ο Θεός») χρησιμοποίησε μια ιστορία με ιππότες και βασίλισσες, που τόσο γοητεύουν τα παιδιά, ως αλληγορία για την ξεχωριστή θέση στην οποία δεσπόζει η γιαγιά μας και για τους ηρωισμούς στους οποίους ριχνόμαστε για να την προστατεύσουμε και να την κάνουμε περήφανη. Η μοντέρνα εικονογράφηση του Θεοχάρη συνδέει αρμονικά το παραμύθι, από την πρώτη του σελίδα, με το σήμερα.

«Ο Νόι και η γιαγιά», Benji Davies, εκδ. Ίκαρος

Ένα από τα πολύ ξεχωριστά χαρακτηριστικά των βιβλίων του Davies είναι ότι απευθύνονται σε μεγάλο εύρος ηλικιών, αφού χάρη στο σύντομο κείμενο, τη ζωηρόχρωμη εικονογράφηση και τις καθαρές γραμμές προσελκύουν την προσοχή ακόμα και των πολύ-πολύ μικρών αναγνωστών. Σε αυτή την περίπτωση ο χαρισματικός εικονογράφος-συγγραφέας μάς συστήνει μια γιαγιά που παρότι δείχνει ανεξάρτητη και μοναχική, σαν από μηχανής Θεός σώζει το εγγόνι της από μια δύσκολη κατάσταση, κάνοντας την έκπληξη και ξεφεύγοντας από τις στερεοτυπικές σκιαγραφήσεις του ρόλου της.

«Παραμύθια με καρπούζι», Ιωάννα Μπαμπέτα, εικονογράφηση Ντανιέλα Σταματιάδου, εκδ. Μεταίχμιο

Η ηλικιωμένη ηρωίδα της Μπαμπέτα είναι όλες οι γιαγιάδες που συναντάμε στις καλοκαιρινές διακοπές μας, παρουσίες ωστόσο εξίσου δυνατές στη ζωή μας, ακόμα και μέσα από την απουσία τους. Είναι όλες οι γιαγιάδες που φιλεύουν γενναιόδωρα τα εγγόνια τους παραμύθια και φέτες από καρπούζι. Και παρόλο που καθώς προχωράει το βιβλίο συνειδητοποιούμε ότι μιλάει επίσης για την απώλεια, αν και το κάνει με τρόπο οδυνηρά ρεαλιστικό αφήνει στο τέλος ένα φως ανοιχτό γιατί η ζωή πάντα συνεχίζεται. Απολαυστικές και οι εικόνες της Σταματιάδου, επιβεβαιώνουν ότι είναι μια από τις καλύτερες σύγχρονες Ελληνίδες εικονογράφους.

«Μια τίγρη στον κήπο», Lizzy Stewart, εκδ. Μικρή Σελήνη

Παρόλο που το βιβλίο είναι κυρίως μια ιστορία για τη φαντασία του παιδικού μυαλού, μια φαντασία τόσο οργιώδης όσο το τροπικό δάσος που απεικονίζεται στο εξώφυλλο, είναι η γιαγιά του κοριτσιού που του δίνει την καθοριστική ώθηση για να ζήσει τη μαγική περιπέτειά του. Μια γιαγιά με όχι τόσο επιβλητική παρουσία όσο άλλες, σίγουρα όχι όσο οι περισσότερες Ελληνίδες γιαγιάδες, αλλά εξίσου εμπνευστική με τον διακριτικό της τρόπο. Στα πλεονεκτήματα και η εικονογράφηση, που μετατρέπει το βιβλίο σε αληθινό κόσμημα για τη βιβλιοθήκη.

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram


Photo: Ekaterina Shakharova / Unsplash