«Νοιώθω άβολα με τα φλατ!». Αυτό ξεστόμισε η κυρία Σ.Τ επιτυχημένη επαγγελματίας στον χώρο των περιοδικών μόδας. Ήταν περίπου τέλη Ιουλίου και σκέφτηκα πως μάλλον θα οφείλεται στην πολύ ζέστη, δεν εξηγείται αλλιώς. Λέω εντάξει, μας αρέσουν τα ψηλοτάκουνα αλλά να φτάνει κάποια στο σημείο να νοιώθει άβολα με τα φλατ, αυτό είναι κάτι άλλο. Και θα σας πως ευθύς αμέσως τι σκέφτομαι γι’ αυτό.
Η αλήθεια είναι πως το έχω ξανακούσει στο παρελθόν από γυναίκα να λέει πως τα φλατ την κουράζουν και πως φτάνει στο σημείο να μην μπορεί να περπατήσει. Υπάρχουν ορισμένες γυναίκες όπως η κα. Σ.Τ. στις οποίες όταν γεννήθηκαν στο μαιευτήριο τους πέρασαν δύο πράγματα. Το βραχιολάκι στον καρπό και ψηλοτάκουνα! Είναι η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω διότι περπατάνε τα τακούνια με την ίδια άνεση που ένας μαραθωνοδρόμος τρέχει με τα αθλητικά. Τακούνια όλη μέρα, στα ραντεβού, στα πεζοδρόμια, στα σκαλιά, στις ανηφόρες, τα πάντα όλα. Μην κοιμούνται και με αυτά και δε το ξέρουμε. Το πόδι έχει πάρει την μόνιμη κλίση που έχει το πόδι και το κουντεπιέ των μπαλαρίνων. Ακόμα και με γυμνό πόδι απλά από κάτω φαντάζεσαι στο κενό να υπάρχει ένα τακούνι.
Βρίσκω φοβερό το πώς ένα αντικείμενο όπως είναι το παπούτσι παίρνει ζωή μέσα από την ανθρώπινη επιθυμία, λειτουργώντας σαν καθρέφτης στον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας, την εικόνα μας, το ποιοι είμαστε και το τι θέλουμε από τον εαυτό μας αλλά και το πώς θα θέλαμε να δείχνουμε στον κόσμο.
Υπάρχουν γυναίκες οι οποίες ναι μεν φοράνε τακούνια αλλά πάνε μια χαρά και με τα φλατ. Όχι, εδώ μιλάμε για μια άλλη εντελώς κατηγορία γυναικών. Νοιώθουν άβολα. Έχει πολύ μεγάλη διαφορά να μην νοιώθεις καλά σαν άνθρωπος, εννοώ με την εικόνα σου αλλά και με την διάθεση σου (δεν ξέρω βέβαια αν έτσι νοιώθουν, υποθέτω). Μόλις φορέσουν τα τακούνια τους έρχεται ο ψυχισμός στην θέση του και βρίσκει τον γνώριμο εαυτό του, αναγνωρίζω τον εαυτό μου βρε παιδί μου. Πριν δεν ήξερα ποια ήμουν! Τώρα μάλιστα!
Βρίσκω φοβερό το πώς ένα αντικείμενο όπως είναι το παπούτσι παίρνει ζωή μέσα από την ανθρώπινη επιθυμία, λειτουργώντας σαν καθρέφτης στον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας, την εικόνα μας, το ποιοι είμαστε και το τι θέλουμε από τον εαυτό μας αλλά και το πώς θα θέλαμε να δείχνουμε στον κόσμο.
Η αλήθεια είναι πως όταν δεις αυτές τις σκληροπυρηνικές γυναίκες να κατεβαίνουν από το Έβερεστ (Έβερεστ=δωδεκάποντα) για μια βόλτα στην Πλάκα (Πλάκα=φλατ) σου φαίνονται κάπως... κάπως περίεργες, σαν κάτι να τους λείπει από την εικόνα που έχεις συνηθίσει. Λες, «μπα, κουρεύτηκε, έβαψε τα μαλλιά της, τι έχει κάνει;». Που να σου πάει το μυαλό; Και μόλις φοράει τα τακούνια της, βλέπεις μπροστά σου εκείνη την γυναίκα που ήξερες και αγαπάς. Είδατε πως ταυτίζει το μυαλό μας τους ανθρώπους με το στυλ;
Φωτό: @pinkkilla
