Σε εργοτάξιο έχει μετατραπεί το διασημότερο μνημείο της «αιώνιας πόλης», που προσελκύει 6.000.000 επισκέπτες κάθε χρόνο, καθώς η ρωμαϊκή αρένα που χρονολογείται από τον 8ο μ.Χ αιώνα βρίσκεται ως γνωστόν σε «φάση αναστύλωσης» από τα τέλη του 2011.

Πλέον το πρώτο στάδιο αναστήλωσης του Κολοσσαίου, το οποίο έχει φθαρεί από το χρόνο, την ατμοσφαιρική μόλυνση και τις δονήσεις της γραμμής του μετρό που περνά ακριβώς από κάτω, ολοκληρώθηκε.

«Ένα μνημείο που αντιπροσωπεύει την Ιταλία σε όλο τον κόσμο πρέπει να συντηρηθεί και μια εταιρεία που αντιπροσωπεύει το 'made in Italy'» δήλωσε ο Ντιέγκο Ντελά Βάλε, ιδρυτής της Tod's.
Το Κολοσσαίο άρχισε να κατασκευάζεται στην εποχή του Βεσπασιανού το 72 μ.Χ., συνεχίστηκε την εποχή του Τίτου και ολοκληρώθηκε όταν ήταν αυτοκράτορας ο Τίτος, το 80 μ.Χ.

 

Τα έξοδα της αποκατάστασης του μνημείου, τα οποία άγγιζαν τα 25.000.000 ευρώ, έχει αναλάβει ο ιδρυτής της φόρμας Tod’s.

Τα έξοδα της αποκατάστασης του μνημείου, τα οποία άγγιζαν τα 25.000.000 ευρώ, έχει αναλάβει ο ιδρυτής της φόρμας Tod’s. «Ένα μνημείο που αντιπροσωπεύει την Ιταλία σε όλο τον κόσμο πρέπει να συντηρηθεί και μια εταιρεία που αντιπροσωπεύει το 'made in Italy'» δήλωσε ο Ντιέγκο Ντελά Βάλε, ιδρυτής της εταιρείας Tod's και πρόσθεσε: «είμαστε εδώ». 

Η ιστορία του Κολλοσαίου

Το Κολοσσαίο άρχισε να κατασκευάζεται στην εποχή του Βεσπασιανού το 72 μ.Χ., συνεχίστηκε την εποχή του Τίτου και ολοκληρώθηκε όταν ήταν αυτοκράτορας ο Τίτος, το 80 μ.Χ. Ονομαζόταν Αμφιθέατρο των Φλαβίων, από το όνομα της δυναστείας των αυτοκρατόρων που το έκτισαν. Για να κατασκευαστεί, εργάστηκαν χιλιάδες Ιουδαίοι αιχμάλωτοι που είχαν συλληφθεί από τον Τίτο μετά την καταστροφή των Ιεροσολύμων. Πήρε το όνομά του από το κολοσσιαίο άγαλμα του Νέρωνα (Ο Κολοσσός), που βρισκόταν στην τοποθεσία που χτίστηκε.

Μπορούσε να χωρέσει 45.000 θεατές και είχε σχήμα έλλειψης με περιφέρεια 524 μέτρων.

Μπορούσε να χωρέσει 45.000 θεατές και είχε σχήμα έλλειψης με περιφέρεια 524 μέτρων. Οι διαστάσεις του ήταν τεράστιες: 156 x 188 μέτρα και το ύψος του έφτανε τα 48 μέτρα και είχε 4 ορόφους. Από αυτούς, οι τρεις πρώτοι είχαν αψίδες και ο τέταρτος 40 παράθυρα. Πάνω από τον 4ο όροφο υπήρχε στοά. Ο τελευταίος όροφος προοριζόταν για τις γυναίκες και τις κατώτερες τάξεις των πολιτών, ενώ ο πρώτος για τους επιφανείς πολίτες. Το εσωτερικό του ήταν χωρισμένο σε κερκίδες, ενώ στο κέντρο του είχε κονίστρα που χωριζόταν από τις κερκίδες με ένα ψηλό βάθρο. Κάτω από την κονίστρα βρίσκονταν τα υπόγεια. Εκεί βρίσκονταν τα κλουβιά με τα ζώα, τα οποία μπορούσαν να ανυψωθούν για να ανεβαίνουν τα ζώα στην αρένα, καθώς και οι μηχανικές συσκευές του κτηρίου. Πάνω από την αρένα υπήρχε μια μεγάλη τέντα, προκειμένου οι θεατές να προστατεύονται από τον ήλιο. Οι θεατές έμπαιναν στο κτήριο μέσα από 80 εισόδους, 4 από τις οποίες χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά από τους Ρωμαίους γερουσιαστές και άρχοντες. Οι πολλές πύλες έδιναν στο Κολοσσαίο τη δυνατότητα να γεμίσει μέσα σε 15 λεπτά, και να αδειάσει μέσα σε μόλις 5'. Στην κονίστρα (αρένα) οδηγούσαν δύο πύλες: η «πύλη της ζώσης σαρκός», από την οποία οι μονομάχοι εισέρχονταν στην αρένα, και η «νεκρική πύλη», από την οποία απομακρύνονταν οι νεκροί της μάχης. Το Κολοσσαίο έμεινε θρυλικό ως το κέντρο των αιμοχαρών θεαμάτων που απολάμβανε η ρωμαϊκή αυλή στην εποχή της παρακμής της. Η ορχήστρα είχε διαμορφωθεί κατάλληλα για να πραγματοποιούνται ναυμαχίες, μονομαχίες και θηριομαχίες τις οποίες χρηματοδοτούσαν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες.
 

TAGS