Πρόσφατα είχα πάει στο γάμο μιας παιδικής μου φίλης της οποίας είχα κάνει τα νυφικά παπούτσια. Το κλίμα ήταν πολύ συγκινητικό για όλους τους καλεσμένους αλλά ιδιαίτερα για την ίδια, μιας και έφτασε η στιγμή για ένα γεγονός που θεωρούσε πολύ σημαντικό. Οι φίλες της μαζεμένες στο δωμάτιο της, την βοήθησαν να βάλει το νυφικό και γενικά να ετοιμάσει την εικόνα της.
Ήταν πολλές.
Ήταν όμως ένας άνθρωπος εκεί όταν ήρθε η ώρα να βάλει τα παπούτσια της και να φύγει από το σπίτι για να πάει στην εκκλησία.
Ο αδελφός της.
Υπάρχει ένα έθιμο το οποίο οφείλω να ομολογήσω πως δεν το γνώριζα. Ο αδελφός της νύφης πρέπει να βάλει το νυφικό παπούτσι και μάλιστα με συγκεκριμένη ιεροτελεστία και στιχομυθία ανάμεσα στα αδέλφια. Ο αδελφός βάζει το παπούτσι της αδελφή του και εκείνη λέει πως δεν της κάνει, δεν το έβαλε σωστά αυτός και πρέπει να ξαναδοκιμάσει. Εκείνος το ξανακάνει, μόνο που τη δεύτερη φορά βάζει χρήματα μέσα στο νυφικό παπούτσι. Το ξαναβάζει στη νύφη αλλά εκείνη τα ίδια, δεν της κάνει το παπούτσι. Αυτό συνεχίζεται μερικές φορές ακόμα. Όσο αδειάζει η τσέπη, τόσο γεμίζει το παπούτσι. Τελικά η νύφη συμφωνεί και είναι έτοιμη να φύγει.
Όπως καταλαβαίνετε στέκομαι στη σημαντικότητα του γεγονότος από διάφορες πλευρές. Πρώτον αυτό είναι κάτι το οποίο γίνεται στο σαλόνι, δηλαδή παρουσία πολύ κόσμου που παρακολουθεί, μπορεί και με τη συνοδεία μουσικής τονίζοντας έτσι τη σημασία της στιγμής. Δεύτερο, ο άνθρωπος. Πρόκειται για τον αδελφό της νύφης. Άμεσα συγγενικό πρόσωπο, δεν είναι ούτε η κολλητής της φίλη ούτε κάποιος άλλος άνθρωπος που φυσικά και αυτό με τη σειρά του, υποστηρίζει πολύ το έθιμο. Τρίτο, δεν είναι ούτε το πέπλο, ούτε το ίδιο το νυφικό ούτε κάποιο άλλο αξεσουάρ. Είναι τα παπούτσια, το τελικό στάδιο της προετοιμασίας της εμφάνισης της κοπέλας για τον γαμπρό. Είναι και η στιγμή που το παπούτσι γίνεται απόλυτα φανερό στον κόσμο που ενδιαφέρεται να το δει αφού έχω καταλάβει ότι το νυφικό παπούτσι συναγωνίζεται το νυφικό φόρεμα σε δημοτικότητα ανάμεσα στους καλεσμένους. Ποιος είναι αυτός που δεν θέλει να δει τα παπούτσια της νύφης;. Εδώ γίνονται στιλιστικές και ‘’χρωματικές’’ μάχες διότι το παπούτσι θα ‘’πρέπει’’ να ταιριάζει με το χρώμα του νυφικού αλλά και με τις υπόλοιπες αποχρώσεις του στολισμού του γάμου. Δεν μιλάω για το ύψος του τακουνιού, πονεμένη ιστορία. Επίσης ποια κοπέλα είναι αυτή που έστω και για πλάκα δεν θέλει να γραφτεί το όνομα της στη σόλα του παπουτσιού;
Μέχρι και εμένα μια φορά μου πρότειναν να γράψουν το όνομα μου. Και να σας πω ένα μυστικό;. Μην αφήνετε να γράψουν το όνομα σας στη μύτη του παπουτσιού. Το μπροστινό μέρος στα παπούτσια πάντα σηκώνεται λίγο, δεν πατάει στο έδαφος και έτσι έχετε λιγότερες πιθανότητες να σβηστεί το όνομα σας.
Κορίτσια, να ζήσετε!
