Η Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού είχε ήδη αποκτήσει το φετινό talk of the town της, όταν έφτασε η στιγμή για το σόου του οίκου Valentino.
Το θέμα συζήτησης στα πηγαδάκια των καλεσμένων, στα παρασκήνια των σόου και φυσικά στα social media των επιδραστικών ανθρώπων του χώρου ήταν το προκλητικό ξεκίνημα του Hedi Slimane στον οίκο Celine -το enfant terrible της γαλλικής μόδας έκανε κυριολετικά «τα δικά του», παρουσιάζοντας μια κοφτερή συλλογή, αλλά εντελώς ξένη προς τη φιλοσοφία του οίκου που ανέλαβε.
Παρ΄όλα αυτά, έμεναν ακόμη τρεις μέρες και πολλά σόους για την ολοκλήρωση του θεσμού και το σόου του Valenino είχε το ειδικό βάρος που χρειαζόταν ώστε να κάνει το θόρυβο να κοπάσει προσωρινά και να στρέψει τα βλέμματα στη νέα συλλογή του, η οποία ήταν απλώς υπέροχη.
Πιστός στην ατμόσφαιρα παραμυθιού, τις αιθέριες φιγούρες και την πανδαισία χρωμάτων που χαρακτηρίζουν τα τελευταία σόου του, ο Pierpaolo Piccioli άνοιξε το σόου με το θρυλικό μοντέλο των '90s Kristen McMenamy, κάνοντας ξεκάθαρες τις προθέσεις του: μια απόλυτα σύγχρονη, οικουμενική προσέγγιση της θηλυκότητας και ένας απενοχοποιημένος ρομαντισμός που φοριέται στην πόλη και δε μοιάζει ανεδαφικός.
Κορυφαία τάση σε αυτό το γεμάτη έμπνευση και ενέργεια σόου, ήταν οι πιέτες, η πιο θηλυκή τάση του γυναικείου ντυσίματος. Ο Piccioli δεν περιόρισε τις πτυχώσεις στις μίντι φούστες και τις 50s σιλουέτες, αλλά τις ανέβασε ψηλά στο λαιμό σε φορέματα από μουσελίνα, σε ολόκληρα πανωφόρια, σε statement τοπ από δέρμα, σε σέξι μίνι, μονόχρωμα ή πολύχρωμα υφάσματα.
Μια άλλη λεπτομέρεια που ανέδειξε ο Piccioli ήταν τα φτερά- η δική του, πιο αέρινη απάντηση στα κρόσια που αποθέωσαν οι περισσότεροι οίκοι.
Από όλες τις πλευρές και χωρίς καμία αμφιβολία, το σόου του Valentino ήταν το πιο ολοκληρωμένο σε όλη την Εβδομάδα Μόδας, θέτοντας τον πήχη ψηλά όσον αφορά την καινοτομία και τη συνοχή αλλά και υπενθυμίζοντας, μέσα σε όλη την υπερπληροφόρηση, την καλλιτεχνική πλευρά της υψηλής ραπτικής και τη χαρά της δημιουργίας.
