Δεν είναι ότι οι άλλες εβδομάδες μόδας υστερούν σε εντυπωσιακά στιγμιότυπα ή δυνατές fashion στιγμές, αλλά η Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού έχει μια δική της, ξεχωριστή ενέργεια που κάνει τα σόου της να μη μοιάζουν με κανένα άλλο.
Η αρχή έγινε με τον οίκο Dior και τη συλλογή που ήταν εμπνευσμένη από το χορό. Χορευτές ανέβηκαν στην πασαρέλα και χόρευαν ανάμεσα στα μοντέλα, σε μια επίδειξη που θύμιζε περισσότερο περφόρμανς παρά σόου μόδας. Τη σκυτάλη πήρε ο Gucci, που επέλεξε σαν τοποθεσία του το θέατρο Le Palace του Παρισιού (που λειτουργούσε σαν ντίσκο στα '70s και τα '80s), ενώ στη μέση του σόου η Jane Birkin τραγούδησε το Baby Alone in Babylone, συγκινώντας το κοινό.
Έχοντας την αυτοπεπίθηση ότι επέλεξε ίσως την καλύτερη τοποθεσία από όλα τα σόου, ο Anthony Vaccarello επανέφερε το σόου του Saint Laurent στην αυτοσχέδια πασαρέλα μπροστά από τον πύργο του Άιφελ.
Μόνο που αυτή τη φορά, η ατμόσφαιρα ήταν άλλη- λευκοί, ηλεκτρικοί φοίνικες πλαισίωναν το catwalk από τη μία πλευρά και η επιφάνεια ήταν καλυμμένη από νερό, δημιουργώντας ένα οπτικά άρτιο αποτέλεσμα.
Τα μοντέλα περπατούσαν πάνω στη λεία, υγρή επιφάνεια, σπάζοντας την ηρεμία της με τα τακούνια στιλέτο και το αγέρωχο βήμα τους- οι αέρινες μουσελίνες, οι πολύτιμες πέτρες στο στρίφωμα των φορεμάτων, oι δερμάτινες μπότες και τα skinny παντελόνια βρέχονταν ελαφρώς από το περπάτημα, σε μια συνθήκη που απέπνεε φρεσκάδα και ερωτισμό.
