«Let's dance/ Put on your red shoes and dance the blues/ Let's dance». Για κόκκινα παπούτσια και για χορό τραγούδαγε ο David Bowie αλλά εμείς θα μιλήσουμε για τα λευκά παπούτσια και όχι μόνο για χορό αλλά και για την καθημερινότητα μας. Τον τελευταίο καιρό θα έχετε προσέξει πως ένα από τα must χρώματα της σεζόν στα παπούτσια είναι το λευκό και για καλοκαίρι αλλά και για χειμώνα. Τα τελευταία χρόνια σκέφτομαι πως σε μερικά σχέδια τα όρια ανάμεσα σε χειμερινό ή καλοκαιρινό κομμάτι είναι λίγο λεπτά.
Βλέπουμε λευκές καλοκαιρινές μπότες από λεπτά και μαλακά δέρματα και τον χειμώνα βλέπουμε ανοιχτά παπούτσια και mules. Οι λευκές μπότες σε διάφορα ύψη αλλά και οι λευκές γόβες φορεμένες με φορέματα ή ακόμα και με παντελόνια με λάστιχο μας θυμίζουν look εμπνευσμένα από τα 80’s. Ειδικά τα μποτάκια με μακριά φορέματα είναι από τις τελευταίες τάσεις. Στην προσωπική μου συλλογή έχω χρησιμοποιήσει λευκό καστόρι, ένα πολυτελέστατο δέρμα από την Ιταλία για να φτιάξω παπούτσια και το αποτέλεσμα ήταν μοναδικό. Από την μία είναι το hot παπούτσι της σεζόν (αν το ψάξετε στα social media θα με θυμηθείτε) και από την άλλη είμαι σίγουρος πως πολλές γυναίκες θα σκέφτονται το εξής. ‘’Και πως συντηρώ ή καθαρίζω ένα άσπρο παπούτσι το οποίο από την πρώτη μέρα θα γίνει μαύρο;’’ Άρα τι κάνω; Δεν το αγοράζω; Ναι, υπάρχουν και γυναίκες που δεν θα κάνουν αυτή την αγορά διότι βάζουν την πρακτικότητα πάνω από το στυλ. Όμως εδώ θα ήθελα να προσθέσω το εξής.
Αν ντυνόμασταν με βάση πιο δέρμα ή πιο χρώμα λερώνεται λιγότερο ή καθαρίζει πιο εύκολα, τότε δεν θα υπήρχαν οι σχεδιαστές για να μας κάνουν νέες προτάσεις, δεν θα υπήρχε καμία εξέλιξη στο στιλ (άρα ούτε και στο προσωπικό στυλ) και προφανώς δεν θα υπήρχαν και τα χρώματα. Θα ήταν όλα γραμμικά. Δηλαδή όλα μαύρα και τελειώσαμε. Μα δεν ντυνόμαστε με βάση τον οδηγό πλυσίματος του πλυντηρίου. Σε πολλά δαντελένια ρούχα ή ρούχα με κεντήματα ή πλεκτά υπάρχει ειδική σημείωση η οποία ενημερώνει τον πελάτη πως κατά την χρήση του ρούχου θα πρέπει να είναι προσεχτικός με τα κοσμήματα διότι μπορεί να τραβηχτεί η πλέξη ή να πιαστούν στις κεντημένες χάντρες. Μα νομίζω πως είναι αυτονόητα όλα αυτά και προφανώς μια γυναίκα πρώτα φοράει το πλεκτό της πουλόβερ και μετά θα φορέσει τα δαχτυλίδια της.
Αν σκεφτεί κανείς πως όλη αυτή η προσοχή αποτελεί μια ταλαιπωρία για την καθημερινή ζωή τότε θα πρέπει να κυκλοφορεί συνέχεια με παντελόνια τζιν και φόρμες. Συμφωνώ πως ένα ζευγάρι λευκά παπούτσια θέλει περισσότερο προσοχή από ένα ζευγάρι μπότες για την βροχή όμως αυτή η προσοχή είναι μια δική μας υποχρέωση απέναντι σε κάτι ιδιαίτερο, ξεχωριστό και πολυτελές. Νομίζω πως γενικά πρέπει να είμαστε προσεχτικοί με την χρήση των ρούχων μας και ειδικά των παπουτσιών μας διότι αυτά κατά μία έννοια είμαστε ‘’εμείς’’. Οι επιλογές μας και η εικόνα μας, είμαστε ‘’εμείς’’.
