Πριν λίγες μέρες η Vivian Westwood είχε ανεβάσει στον λογαριασμό της στο Instagram μια φωτογραφία της με ένα T-Shirt που έγραφε «μην αφήσεις μια παλιά γενιά ανθρώπων να καθορίσει το μέλλον σου», παίρνοντας ουσιαστικά θέση υπέρ της ενωμένης Ευρώπης και κατά του Brexit. Τον Φεβρουάριο, η υπογραφή του σχεδιαστή Christopher Bailey του οίκου Burberry, βρισκόταν ανάμεσα στις 100 πιο σημαντικές υπογραφές επιχειρηματιών της Βρετανίας, σε μια λίστα υπέρ του Bremain, η οποία δημοσιεύτηκε στους Times και εν κατακλείδι συμφωνούσε στο ότι «η Βρετανία θα είναι δυνατότερη, ασφαλέστερη και καλύτερη εάν παραμείνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Δύο Σάββατα πριν, στην εβδομάδα London's men's wear collection, ο σχεδιαστής Daniel W. Fletcher έκανε μία ακόμα δήλωση υπέρ του Brimain: τα μοντέλα του εμφανίστηκαν στην πασαρέλα κρατώντας σημαιάκια που έγραφαν «Stay». Ταυτόχρονα το fashion icon Alexa Chung ανέβασε φωτογραφία της στο Instagram, έχοντας ζωγραφίσει ένα τεράστιο «In» στο εσωτερικό της παλάμης της.
Ο κόσμος της βρετανικής μόδας είχε πάρει προκαταβολικά θέση υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε. Το αποτέλεσμα σίγουρα δεν τους κάνει να χαμογελούν. Ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες, πρακτικές αλλά και φιλοσοφικές, για τη μόδα, τόσο στο εσωτερικό της Βρετανίας -μιας εκ των τεσσάρων μητροπόλεων της μόδας μαζί με το Μιλάνο και το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη-, όσο και στον παγκόσμιο φασιονίστικο χάρτη;
«Αυτό που θα ακολουθήσει είναι τρομακτικό» είχε δηλώσει ο σχεδιαστής Christopher Kane, «η βιομηχανία, όπως την ξέρουμε, θα αλλάξει». Το πρώτο και πιο προφανές είναι το πλήγμα που θα δεχθεί το ελεύθερο εμπόριο και η αύξηση -με την μορφή «κατραπακιάς»- του κόστους μεταφοράς. Η τράπεζα HSBC είχε προβλέψει έως και 20% μείωση της στερλίνας. Δεδομένου, λοιπόν, ότι τα υφάσματα, τα δέρματα και λοιπές πρώτες ύλες φτάνουν στην Αγγλία από την Ιταλία και άλλες χώρες της Ευρώπης, μπορούμε να υποθέσουμε ότι το κόστος παραγωγής θα φτάσει τα ύψη, συνυπολογίζοντας τους φόρους εισαγωγής και εξαγωγής. Κάτι που φυσικά θα περάσει και στον καταναλωτή με πολύ αυξημένες τιμές.
Ένα Brexit θα ήταν ζημιογόνο για τη βιομηχανία της μόδας, όχι μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου η μόδα συμβάλει με 26 δισεκατομμύρια (38 δις δολάρια) στην οικονομία της χώρας, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη, σαν ντόμινο. Η πτώση της λίρας θα μπορούσε επίσης να κάνει τον τουρισμό, στη Βρετανία, πιο προσιτό, ενισχύοντας την τουριστική δαπάνη σε πόλεις όπως το Λονδίνο, ένα βασικό προορισμό για τον τομέα του ταξιδιωτικού λιανικού εμπορίου. Παράλληλα, όμως, μια πιο αδύναμη λίρα μπορεί να αναγκάσει τα διεθνή brands σε αύξηση των τιμών τους στο Ηνωμένο Βασίλειο, πράγμα που ουσιαστικά αποδυναμώνει την πρώτη ευνοϊκή συνθήκη, τον αυξημένο τουρισμό για κατανάλωση.
Παράλληλα, όμως, μια πιο αδύναμη λίρα μπορεί να αναγκάσει τα διεθνή brands σε αύξηση των τιμών τους στο Ηνωμένο Βασίλειο, πράγμα που ουσιαστικά αποδυναμώνει την πρώτη ευνοϊκή συνθήκη, τον αυξημένο τουρισμό για κατανάλωση.
Τέλος, η επίδραση ενός Brexit στην παγκοσμίου φήμης εκπαίδευση μόδας του Λονδίνου, θα έχει αρνητικό πρόσημο. Τα κονδύλια της Ε.Ε. για χρηματοδότηση των πρωτοβουλιών της έρευνας που υποστηρίζουν την καινοτομία και τους νέους σχεδιαστές μόδας, τους πρωτοπόρους κατασκευαστές και τις συνέργειες της μόδας με την τεχνολογία, θα λάβουν τέλους. Οι διάσημες σχολές μόδας του Λονδίνου που προσελκύουν ταλαντούχους φοιτητές από την Ε.Ε., οι οποίοι πληρώνουν χαμηλότερα δίδακτρα από τους άλλους φοιτητές, θα πληγούν. Πολλοί από αυτούς τους σπουδαίους μαθητές έχουν επιλέξει να μείνουν και να δημιουργήσουν τις επιχειρήσεις τους στη βρετανική πρωτεύουσα. Μια ματιά στην Εβδομάδα Μόδας του Λονδίνου, θα μας πείσει. Μερικοί από τους πιο σημαντικούς σχεδιαστές είναι μετανάστες της Ε.Ε. στο Ηνωμένο Βασίλειο , με καταγωγή από χώρες όπως η Σερβία (η σχεδιάστρια Roksanda Ilincic), η Πορτογαλία (Marques'Almeida) ή η Ελλάδα (η δικιά μας, η Μαίρη Κατράντζου) . Αυτοί οι σχεδιαστές συμβάλλουν στη φήμη του Λονδίνου ως ένα κομβικό σημείο για την καινοτομία της μόδας και του design.
Όλα αυτά και άλλα πολλά, κάποια δεν τα φανταζόμαστε καν, θα αλλάξουν στο χώρο της μόδας. Δεν είναι απλά μια αποχώρηση μιας χώρας από την Ενωμένη Ευρώπη, είναι η αποχώρηση ενός λαού και της κουλτούρας που τη συνοδεύει.
