Η Βαλέρι Σόμπελ έφυγε από την πατρίδα της την Ουγγαρία κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1956 κατά του σοβιετικού καθεστώτος, για να εγκατασταθεί στο Τορόντο του Καναδά. Θυμάται έντονα εκείνη την εποχή. Θυμάται να μεταφέρει τον μικρότερο αδερφό της στην πλάτη της, περπατώντας οκτώ μίλια με τους γονείς της μέσα από ένα βάλτο, να διασχίζει τα απαγορευμένα σύνορα για την ασφάλεια της Αυστρίας. Μετά την απόδραση, πέρασε πολλούς μήνες σε στρατόπεδα προσφύγων. Στο γυμνάσιο, η Σόμπελ ενδιαφέρθηκε για την ηθοποιία.
Μέσα από μια τυχαία συνάντηση, που προέκυψε στο Λος Άντζελες, σε μια οντισιόν, κέρδισε το ρόλο στην ταινία “Mr. Hobbs Takes a Vacation”, με τον Jimmy Stewart. Το 1962 αποφάσισε να ζήσει μόνιμα στην Καλιφόρνια. Ο γάμος της ακολουθήθηκε από τη γέννηση του γιου της Andre και της κόρης Simone. Τελικά άφησε το σινεμά για να επικεντρωθεί στην οικογένειά της και αργότερα ανέπτυξε μια επιτυχημένη σταδιοδρομία στον εσωτερικό σχεδιασμό σπιτιού, με τα έργα της που εμφανίζονται σε πολλά βιβλία και περιοδικά, συμπεριλαμβανομένου του Architectural Digest.
Παραμένει μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Σχεδιαστών Εσωτερικών (ASID) ως "αναμνηστικό από την καριέρα". Η ζωή της Σόμπελ άλλαξε για πάντα την ημέρα που ο έφηβος σε ηλικία γιος της, Andre, διεγνώσθη με κακόηθες και ανενεργό όγκο στον εγκέφαλο. Ένα χρόνο μετά, το 1995, η οικογένεια υπέστη τις καταστροφικές συνέπειες της απώλειάς του. Λίγο αργότερα η μητέρα της πέθανε και ένα χρόνο αργότερα, ο σύζυγός της Erwin 54, αυτοκτόνησε.
Μέσα στους επόμενους μήνες της συντριπτικής θλίψης, η Σόμπελ προσπάθησε να επαναπροσανατολίσει τη ζωή της. Αυτό που συνέχισε να την κρατάει στη ζωή ήταν η επαφή με παιδιά που ήταν μόνο στα νοσοκομεία και έπρεπε να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους, τον πόνο τους, τις θεραπείες και μερικές φορές ακόμα και το θάνατό τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα παιδιά αυτά προέρχονταν από μονογονεϊκές οικογένειες.
Αφού εξέτασε τις δικές της εμπειρίες με το παιδί της, δε δυσκολεύτηκε να φανταστεί πόσο βάναυσο πρέπει να είναι για όσους βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση, χωρίς οικονομικά μέσα ή με την υποστήριξη ενός άλλου συνεργάτη φροντίδας. Αυτή η αδικία ήταν το κίνητρο για την ίδρυση του Ιδρύματος Andre Sobel του Ιδρύματος Ζωής (ASRL), το 1995.
Το όραμα της ίδρυσης του ιδρύματος και του σκοπού της κατέστη σαφές. «Η εμπειρία της ξαφνικής εμφάνισης μιας απειλητικής για τη ζωή ασθένειας ενός παιδιού καταστρέφει κάθε οικογένεια», δήλωσε.
Εκτός από την πλήρη απασχόληση ως Ιδρυτής και Πρόεδρος του Ιδρύματος ASRL, από το 1995, η Σομπέλ αναγνωρίζεται ως μια χαρακτηριστική εκπρόσωπος των γυναικών με ηλικία άνω των 60 ετών, με μοναδικό προσωπικό στυλ.
Έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμα άρθρα σχετικά με τον τρόπο ζωής και το φιλανθρωπικό της έργο, αλλά είναι περιζήτητη για φωτογραφίσεις από κορυφαίους φωτογράφους μόδας και καλλιτέχνες. Η Valerie είναι μέλος του Women of Washington/Los Angeles, του Music Center’s Blue Ribbon Society, The Academy of Motion Picture Arts and Sciences, The Council of Women World Leaders και ιδρυτικό μέλος του Women’s Foundation of California’s Donor Circle
Όταν δεν ταξιδεύει, η Σόμπελ ξοδεύει χρόνο ανάμεσα στο Λος Άντζελες και σε ένα σπίτι, στο βουνό Idyllwild της Καλιφόρνια. Η κόρη Simone είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Lynn και εθνικού επιπέδου παίκτρια σκακιού, καθώς και εκπαιδεύτρια σκακιού.
Δείτε ένα βίντεο με την πλουμιστή κυρία Σόμπελ:
Η κεντρική φωτό είναι από το προφίλ της στο ίνσταγκραμ:
