Έχουν περάσει πάνω από 60 χρόνια από το θάνατό της και η διαχρονική κληρονομιά της Frida Kahlo -και η προσωπική της ταυτότητα- είναι πιο ισχυρή από ποτέ. Αποδεικνύοντας πόσο μπροστά από την εποχή της ήταν, κάθε πλευρά έκφρασης της μεξικανής ζωγράφου, από τα ενδοσκοπικά φεμινιστικά έργα που δημιούργησε με τόλμη μέχρι την ξεχωριστή ομορφιά της που θολώνει το φύλο, εξακολουθεί να εμπνέει και να γιορτάζεται καθώς οι γυναίκες συνεχίζουν να αγωνίζονται να διαλύσουν την πατριαρχία -ακόμα και το 2019.
Και η επιδίωξη της άρρηκης αυτής σχέσης μεταξύ του ελεύθερου πνεύματος της Κάλο και του τρόπου με τον οποίο το εξέφρασε είναι η νέα έκθεση του Μουσείου Μπρούκλιν «Frida Kahlo: Appearances Can Be Deceiving», στη Νέα Υόρκη. Η έκθεση αποτελείται από μια εκτεταμένη συλλογή αντικειμένων της Κάλο, συμπεριλαμβανομένων των ενδυμάτων, των κοσμημάτων, μακιγιάζ και αξεσουάρ που είχαν σωθεί από τον σύζυγό της Ντιέγκο Ριβέρα και φυλάσσονταν στο φημισμένο Blue House (La Casa Azul), στην Πόλη του Μεξικού.
Και ενώ το ουράνιο τόξο της φαντασίας της, με τα περίτεχνα φορέματα της Tehuana και τα ζωγραφισμένα στο χέρι αξεσουάρ, στιγματίστηκαν από την πολιομυελίτιδα, στην ηλικία των έξι ετών, που άφησε το δεξί της πόδι λεπτότερο από το αριστερό, ωστόσο στάθηκε ικανό για να τσιμπήσει την πλουμιστή ματιά της, ένα εργαλείο που τη βοήθησε να εξωραΐσει τον πόνο του σώματος, αλλά και τον πόνο του έρωτα που βιώσε, σε υπερθετικό βαθμό.
«Είχε μια ειδική δεξιότητα για την εφαρμογή μακιγιάζ και την επίτευξη φυσικής εμφάνισης, και ξόδεψε πολύ χρόνο γι 'αυτό το αποτέλεσμα», είπε κάποτε η Όλγα Κάμπος, μία στενή φίλη της Κάλο. «Ήταν πάντα φτιαγμένη και ντυμένη καλά, ακόμα και όταν δεν περίμενε επισκέπτες». Αφού έβαζε τα μακριά, μαύρα μαλλιά της σε ένα πλεκτό δίχτυ, ολοκλήρωνε την εικόνα με μια κορώνα από φρέσκα λουλούδια -το σήμα κατατεθέν της.
Η Κάλο χρησιμοποιούσε την Pond's, για ξηρή επιδερμίδα -μια μάρκα καλλυντικών που αγαπήθηκε πολύ μέχρι και τα 80s-, ενώ μαλάκωνε τη γυαλάδα του προσώπου της προσθέτοντας ένα πέπλο πούδρας από σκόνη ρυζιού της Coty και χτένιζε προσεκτικά τα φημισμένα φρύδια της με μαύρο χρώμα από την Talika. Για να τονίσει περισσότερο το βλέμμα της χρησιμοποιούσε ένα μολύβι από την αγαπημένη της Revlon, η οποία άνοιξε έν αεργοστάσιο, στο Μεξικό το 1948.
Όπως απεικονίζεται στις υποβλητικές αυτοπροσωπογραφίες της, η Κάλο προτιμούσε να πλαισιώνει το πρόσωπό της με εκρήξεις ματζέντα στο στόμα και στα ζυγωματικά. «Ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένη με τα κραγιόν και συχνά φιλούσε γράμματα και φωτογραφίες, αφήνοντας κόκκινα αποτυπώματα», εξηγεί η επιμελήτρια της έκθεσης, Claire Wilcox, η οποία βοήθησε στην παραγωγή της έκθεσης για την Φρίντα Κάλο, Frida Kahlo: Making Her Self Up, στο μουσείο V&A.
Στην έκθεση του Μουσείου του Μπρούκλιν, το εκλεπτυσμένο λαμπρό ρουζ της Κάλο είναι το Ravishing Rose, το αγαπημένο της κραγιόν ονομάζεται «Everything's Rosy» και ένα μπουκάλι βερνίκι νυχιών «Frosted Pink Snow» -γιατί φυσικά, η θεωρία των χρωμάτων της επεκτάθηκε μέχρι τα δάχτυλά της.
Όμως, πιο δυναμικό και σημαντικό ταυτόχρονα, από τον ανατρεπτικό τρόπο με τον οποίο η Κάλο εφάρμοζε τα ζωντανά χρώματα στο πρόασωπό της, ήταν η επαναστατική ώθηση του να αγκαλιάσει, αντί να κρύψει, τα πιο άχαρα χαρακτηριστικά της (όπως το μουστάκι που φώτιζε υπό το φως και δεν το κάλυψε ποτέ).
«Σε όλη τη τη διάρκεια της ζωής της, η εμφάνιση της Φρίντα ήταν ασυνήθιστη και δεν προσπάθησε να συγκαλύψει αυτό που η ίδια περιέγραψε ως τα αρσενικά χαρακτηριστικά της» λέει η Wilcox. «Η γενναιότητά της και η αυτοπεποίθησή της έχουν γίνει το πρότυπο για τις ανεξάρτητες, ελεύθερες, σκεπτόμενες γυναίκες που δεν θέλουν κατ΄ανάγκη να συμμορφώνονται με τους κοινωνικούς κανόνες της ομορφιάς».
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η Κάλο παραμένει αληθινός ιχνηλάτης, εμπνέοντας τις απανταχού γυναίκες να τεστάρουν ένα ενδυναμωμένο κόκκινο κραγιόν και να πετάξουν τσιμπιδάκια στα μαλλιά, όπως τα θέλουν, χωρίς περιορισμούς. .
*Ακολουθήστε το womantoc.gr στο Instagram
