Δεν την ήξερα τη Νεφέλη. Μπορεί να είχαμε διασταυρωθεί σε κάποιο αθηναϊκό βουλεβάρτο μεταμεσονύκτια ώρα, πηγαίνοντας η κάθε μία να βρει τη παρέα της και στη συνέχεια, το νόημα της βραδιάς. Μπορεί και όχι. Άλλωστε μας χωρίζουν δεκαετίες. Έπεσα όμως πάνω σε κάποιο scrοll down στο φέισμπουκ και κόλλησα στο εντυπωσιακό μακιγιάζ της -συγκεκριμένα στις βλεφαρίδες της. Της έστειλα ίνμποξ εάν θα την ενδιέφερε να μιλήσει για αυτή την στιλιστική συνήθειά της, για αυτό το τερτίπι ομορφιάς. Ήθελα να μάθω τι υπάρχει πίσω από αυτό την έξτρα μάσκαρα και τα έντονα ζωγραφισμένα φρύδια. Η Νεφέλη δέχτηκε. Με ενημέρωσε ότι το επίθετό της είναι Τσάλτα, ότι δεν φοράει κονσίλερ, ότι το eye liner κρύβει τη σύγχρονη ευαισθησία -πάντα αυτό έκανε-, ότι λατρεύει τις κάτω βλεφαρίδες της και ότι νευριάζει όταν της λένε «μα, γιατί το κάνεις; Τόσο όμορφο κορίτσι...».
-Ποια είναι η ιστορία σου; Από που έρχεσαι και που πηγαίνεις;
Ονομάζομαι Νεφέλη ή αλλιώς Miss Zombiedust. Γεννήθηκα και ζω στην Καισαριανή, έχω σπουδάσει γραφιστική και συγχρόνως τρέχω ένα record label με το οποίο κυκλοφορούμε μουσική κυρίως σε κασέτα, την Pink Motel Records.
-Πως θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου;
Δεν θα έλεγα vintage lover, μιας και έχει γίνει πολύ «σούπα» τελευταία και ειδικά από άτομα που το βλέπουν ως μόδα ενώ είναι στάση ζωής. Ήρθα από πολύ μακριά, από άλλον πλανήτη, πάνω σε μια ασημένια μηχανή.
-Τι επάγγελμα έχεις επιλέξει να κάνεις; Σε ικανοποιεί;
Είμαι γραφίστρια και η αλήθεια είναι πως η έλλειψη δουλειάς σε αυτόν τον τομέα, μου έχει κατευνάσει τον ενθουσιασμό για το επάγγελμα. Αν το δω καθαρά σαν επάγγελμα, πρακτικά δηλαδή, μου αρέσει πολύ. Απλώς έπεσα σε λάθος εποχή.
-Ποια είναι η σχέση σου με το μακιγιάζ; Πως αισθάνεσαι μέσα σε αυτό το ιδιαίτερο στυλ που συντηρείς.
Ποτέ δεν ασχολούμουν ιδιαίτερα με αυτό, δε μπορώ να πως ασχολούμαι και τώρα. Δηλαδή, σκέψου πως δεν βάζω καν κονσίλερ κάτω από τα μάτια. Απλά είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο που μου αρέσει να κάνω πάνω μου κι έχω μάθει να το κάνω καλά. Το νιώθω σαν κομμάτι του εαυτού μου πλέον.
-Πως θα χαρακτήριζες το μακιγιάζ σου;
Αν ο Alice Cooper και η Peggy Moffitt έκαναν ποτέ παιδί, θα ήμουν εγώ!
-Πόση ώρα σου παίρνει να το κάνεις;
Όπως είπα, το κάνω αρκετά χρόνια, με κάποιες παραλλαγές τελευταία, και το χέρι μου έχει συνηθίσει. Γύρω στα 10-15 λεπτά.
-Τι σου αρέσει πιο πολύ σε αυτό το μακιγιάζ και τι σημαίνει για σένα αυτή επιλογή.
Οι κάτω βλεφαρίδες μου! Έχει πλάκα να με ρωτάνε «ποιος σε έβαψε;», ενώ δεν είναι κάτι το δύσκολο για μένα. Μου θυμίζει αγαπημένες μου εποχές και δεκαετίες τις οποίες δυστυχώς δεν έζησα, οπότε, προσπαθώ να μεταφέρομαι από μόνη μου εκεί.
-Πες μου ένα τρικ για να βάζουμε σωστά οι γυναίκες το μολύβι και ένα τρικ για πιο μακριές βλεφαρίδες.
Το μόνο μολύβι που βάζω είναι για να να κάνω την πάνω πτυχή του ματιού μου, για να είναι πιο έντονα τα μάτια μου, σημείο που δεν υπάρχει τριβή δηλαδή, οπότε, δεν ξέρω. Δεν καταλαβαίνω γιατί να βάλει κάποιος μολύβι στη θέση του eye liner αφού σχεδόν πάντα, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, στο τέλος γίνεται σκιά. Α, εκτός κι αν είναι μολύβι χειλιών, αυτό είναι κάτι αρκετά αγαπημένο μου. Ένα πράγμα μόνο έχω να πω, σταματήστε να το βγάζετε έξω από τα χείλη σας… Για πιο μακριές βλεφαρίδες, η λέξη είναι μία: ψεύτικες. Το ότι βάζεις ψεύτικες δε σημαίνει πως πρέπει να είναι απαραίτητα τεράστιες.
-Τι σχόλια έχεις ακούσει για το μακιγιάζ σου. Πες μου ένα θετικό και ένα αρνητικό.
Τα θετικά είναι πάντα η έκπληξη για το πως το κάνω, και ότι θυμίζω μια άλλη εποχή, κάτι μου με κάνει πολύ χαρούμενη. Ένα από τα αρνητικά που μου έρχονται τώρα είναι το «ε, είδα μια φωτογραφία σου στο φέισμπουκ που δεν ήσουν βαμμένη και γιατί το κάνεις αυτό στο πρόσωπο σου, τόσο ωραίο κορίτσι!». Oκέι, δεν κοιμάμαι ούτε ξυπνάω με αυτό, μη φρικάρετε.
-Πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια από τώρα;
Δεν έχω τη παραμικρή ιδέα. Γενικά είχα εντελώς διαφορετικά πλάνα για τη ζωή μου ως τώρα και τα σχέδια έχουν αλλάξει πολύ. Από τότε, να πω την αλήθεια, σταμάτησα να σκέφτομαι μακροπρόθεσμα. Φοβάμαι την απογοήτευση.
Οι φωτογραφίες είναι του Peter Nikoltsos.
