Το αινιγματικό αυτό κτήριο βρίσκεται επί της οδού Ακαδημίας 58Α και πρόκειται για μια προέκταση του νεοκλασικού μεγάρου, επί της οδού Μαυρομιχάλη 6, το οποίο οικοδομήθηκε την χρονική περίοδο 1882-85 ως οικία του Ερνέστου Τσίλλερ. Ο Τσίλλερ, ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας από την Σαξονία, με δράση στη Βιέννη και την Ελλάδα κατά τον 19ο και 20ό αιώνα. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους και διασημότερους αρχιτέκτονες στην ελληνική επικράτεια, σχεδιάζοντας και επιβλέποντας εκατοντάδες κτήρια.

Στο μέγαρο αυτό έζησε ο Τσίλλερ μέχρι το 1912, μετέπειτα αγοράστηκε σε πλειστηριασμό από τον Κεφαλλονίτη τραπεζίτη, φιλότεχνο και συλλέκτη έργων τέχνης Διονύσιο Π. Λοβέρδο (1878 – 1934), ως κατοικία του. Ο Διονύσιος Λοβέρδος ήταν επίσης, ο ιδιαίτερος γραμματέας του διευθυντή του Τμήματος της Δημοσιότητας της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας και πρώτος Διευθυντής της Λαϊκής Τράπεζας.

Ένα μέρος της αινιγματικής αυτής κατοικίας, χρησιμοποιήθηκε ως μουσείο και στέγασε ιδιωτικές συλλογές του Διονυσίου Λοβέρδου, όπως σπάνια βιβλία και Βυζαντινές εικόνες, μέχρι έργα Ελλήνων ζωγράφων και γενικότερα της λαϊκής τέχνης της εποχής.

Εικόνες από το εγκαταλελειμμένο πλέον εσωτερικό του κτηρίου.

Ως λογικό αποτέλεσμα γεννούνται πολλές εικασίες, για το τι ακριβώς αντιπροσώπευε το συγκεκριμένο κτήριο. Οι φήμες κορυφώνονται, στο αν σχετίζεται με απόκρυφα γεγονότα, καθώς ο θρησκευτικού είδους μυστικισμός του, δημιουργεί δεκάδες εύλογα ερωτήματα. Ενώ πολλοί ταυτίζουν τον Διονύσιο Λοβέρδο ως υψηλόβαθμο τέκτονα, καθώς κατά πολλούς ο αδελφός του Σπυρίδων Λοβέρδος, ανήκε στην στοά Παρθενών, της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του κτηρίου, είναι η μεγάλη του πόρτα μεσαιωνικής/γοτθικής μορφής, καθώς και οι θολωτοί τρούλοι στον λεγόμενο ναό, ας τον πούμε έτσι, που υπήρχε στο εσωτερικό του. Πολλοί ερευνητές και μυστηριολάτρες μιλούν για καταπακτές, υπόγεια περάσματα και στοές, αφού μέσα στο κτήριο βρίσκονται σφραγισμένες καταπακτές και ειδικά πόρτες οι οποίες στέκουν πλέον σφραγισμένες, χτισμένες από τούβλα. Με περίεργα σύμβολα επίσης να απλώνονται στο χώρο.

Αξιοσημείωτο δε, είναι ότι στα περισσότερα δωμάτια έλειπε ένα κεντρικό «πλακάκι», από το έδαφος του πατώματος. Μήπως αφαιρέθηκαν, επειδή έφεραν πάνω κάποιο σύμβολο; Ποιος ξέρει. 

Το πιο περίεργο στοιχείο όμως, το οποίο υπήρξε σήμα κατατεθέν του κτηρίου και ίσως ο εναρκτήριος μοχλός του όλου μυστηρίου, ήταν ο επιβλητικός δράκος που κοσμούσε την είσοδο του σπιτιού. Ο οποίος δυστυχώς αφαιρέθηκε και για κάποια περίοδο βρισκόταν παραγκωνισμένος πλέον, στο εσωτερικό της οικίας.

Ο επιβλητικός δράκος που κοσμούσε την είσοδο του σπιτιού.

(1965-1969) Ακαδημίας 58Α. Φωτογραφία: Γεώργιος Μπακούρος. Αρχείο Γεωργίου Μπακούρου 2012.

 

TAGS