ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ WOMAN TOC

«Βλέπω τον θάνατό μου βυθισμένος στον πυρετό»: Ο Γιώργος Πανόπουλος για τη μάχη με τον κορονοϊό

 «Βλέπω τον θάνατό μου βυθισμένος στον πυρετό»: Ο Γιώργος Πανόπουλος για τη μάχη με τον κορονοϊό

Ο Γιώργος Πανόπουλος συγκλονίζει μιλώντας για τα όσα βίωσε μέσα στο νοσοκομείο, όπου και μεταφέρθηκε με οξεία πνευμονία. Ο αστρολόγος έγραψε στην ιστοσελίδα doctv.gr για τις «15 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο μου», όπως αναφέρει.

Αναλυτικά όσα περιγράφει ο Γιώργος Πανόπουλος:
Μία εβδομάδα προσπαθούσα να αντιμετωπίσω τον covid στο σπίτι. Φοβόμουν το νοσοκομείο. Φρίκαρα στην ιδέα ότι μπορεί να βρεθώ σε ένα νοσοκομείο γεμάτο με ασθενείς, σε συνθήκες που τα μίντια περιέγραφαν ως Αποκάλυψη, ενώ οι κρατικές προειδοποιήσεις τόνιζαν: Μην Πάτε σε Νοσοκομεία.

Η καθυστέρηση ήταν καταστροφική. Την Τετάρτη το απόγευμα μεταφέρομαι με ασθενοφόρο στον Ευαγγελισμό με οξεία πνευμονία. Σε μία ώρα από την άφιξή μου βρίσκομαι σε ένα κρεβάτι με ορούς να τρέχουν στις φλέβες μου. Δεν θυμάμαι την αλληλουχία των γεγονότων, όμως την επομένη μάλλον μού χορηγούν επειγόντως οξυγόνο με ρινικό καθετήρα υψηλής ροής, που σημαίνει ότι το δικό μου οξυγόνο είναι στα τάρταρα. Είναι τόσο ισχυρή αυτή η ροή που κάνει το κεφάλι μου ηχείο και για πολλές μέρες ακούω ένα συνδυασμό που μοιάζει με θύελλα, κύματα και φασαρία και κάνει τον ύπνο αδύνατο. Ταυτόχρονα καλωδιώνομαι και συνδέομαι με ένα μόνιτορ που παρακολουθεί την καρδιά, το οξυγόνο και πολλά άλλα που δεν καταλαβαίνω -ένα αντίστοιχο έχουν αλλού οι γιατροί για να με παρακολουθούν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Το μόνιτορ βγάζει συνεχώς ήχους συναγερμού. Στις φλέβες μου μπαίνουν οροί που τελειώνουν και σε λίγο μπαίνουν άλλοι ξανά και ξανά - κορτιζόνη, αντιικά, αντιβίωση. Θερμομέτρηση συνεχώς. Πρέπει να αλλάξουμε φλέβα. Μπαίνει καθετήρας. Μου φοράνε πάνες. Δεν μπορώ σχεδόν να μιλήσω κι όταν μιλάω η φωνή που βγαίνει είναι ενός γέροντα σε ρόγχο - ταράζομαι. Νιώθω ανίσχυρος: δεν ελέγχω τίποτα. Όλες τις ώρες της ημέρας νοσηλευτές αλλάζουν τους ορούς, μου παίρνουν αίμα, μου κάνουν αντιπηκτικές ενέσεις. Είμαι ένα παιδί τρομοκρατημένο από το αίσθημα της ανυπαρξίας.


Σκέψεις θανάτου -βλέπω το θάνατό μου βυθισμένος στον πυρετό, την εξάντληση και την απελπισία.


Πιστεύω στο Θεό και ο Θεός είναι απών: «Θεέ μου δεν θέλω να πεθάνω».

Απέναντί μου ένας άλλος ασθενής. Ακούω το γιατρό να του λέει ότι χρειάζεται άμεση και δραστική αντιμετώπιση: «Θα σε διασωληνώσουμε - είναι η καλύτερη λύση». Σε δύο λεπτά στο θάλαμο βρίσκονται πάνω από δέκα άτομα -γιατροί, αναισθησιολόγος, ειδικευόμενοι, νοσηλευτές, υγειονομικοί. Ένταση, αναταραχή, ελάχιστα λόγια: «Αφέσου, μην φοβάσαι, όλα θα πάνε καλά». Τον μεταφέρουν σε ΜΕΘ. Είμαι σε κατάσταση πανικού -είμαι ο επόμενος. Δεν μπορώ να συνεφέρω τον εαυτό μου. Ακόμα και οι ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου που προσπαθώ να επαναφέρω μου φαίνονται σκοτεινές. Το μικρό παιδί μέσα μου ουρλιάζει, κλαίει, τρέμει από το φόβο κι εγώ ο μεγάλος δεν μπορώ να του πω τίποτα για να το ηρεμήσω. Δεν μπορώ να κλάψω, να φωνάξω, να θυμώσω, να ξεσπάσω: Δεν θέλω να πεθάνω. Δεν θέλω.

Ο Covid-19 ως μεταφορά είναι αποκαλυπτικός ως προς την ώρα και το χρόνο που χτύπησε τις κοινωνίες. Χτυπάει το αναπνευστικό: «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» είπε ο Τζορτζ Φλόιντ πεθαίνοντας από ασφυξία, όταν ένας αστυνομικός της Μινεάπολης του πατάει τον σβέρκο με το γόνατο στο οδόστρωμα. Οι πολίτες του πλανήτη δεν μπορούν να αναπνεύσουν. Ο πολιτισμός του ναρκισσισμού, ένας πολιτισμός παθολογίας έχει φτάσει στα όριά του. Ζούμε εδώ και δεκαετίες την αποθέωση ενός ξέφρενου ατομικισμού για τον οποίο οι ασθένειες και το γήρας συνιστούν βλάβες και ο θάνατος κατασκευαστικό ελάττωμα. Όσο περισσότερο κάθε άτομο εξοπλίζεται με όλα τα αγαθά που θέλει φτιάχνοντας μια πανοπλία τόσο λιγότερο ευαισθητοποιείται στην αθλιότητα και την τρωτότητα των συνανθρώπων του. Γοητεία ασκούν μονάχα η δημοσιότητα και ο πλούτος. Το μαζί παρακμάζει, οι σχέσεις σε ελεύθερη πτώση -κενότητα, κατάθλιψη βίαιες παλινδρομήσεις της αυτοεκτίμησης και μια ανικανότητα να πάρεις ικανοποίηση και χαρά από τη ζωή. Κύρια επιδίωξη στα κοινωνικά δίκτυα που κατάπιαν την πραγματικότητα αποτελεί η διαχείριση των εντυπώσεων που προκαλείς στους άλλους: άπληστος για θαυμασμό, περιφρονητικός σε αυτούς που χειραγωγείς για να στον δώσουν, πεινασμένος για συναισθηματικές εμπειρίες που αποφεύγεις. Ο Νάρκισσος που βλέπει το είδωλό του στα νερά μιας πηγής είναι τόσο γοητευμένος με το είδωλό του που συνεχίζει να κοιτιέται μέχρι να πεθάνει. Η εικόνα του Νάρκισσου στο νερό είναι η εικόνα κάποιου που πνίγεται. Δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε πια. Κι αρρωσταίνουμε.

Όταν ήρθε η ώρα να σηκωθώ από το κρεβάτι χρειάστηκε να με κρατάνε δύο φυσιοθεραπευτές. Το πρώτο πέρα δώθε στο θάλαμο ήταν σαν να είχα πάει με τα πόδια στη Θεσσαλονίκη κι επέστρεψα: ήταν τρομακτικό. Καμία αντοχή, κατευθείαν οξυγόνο με το που τέλειωσε η βόλτα, ασκήσεις για την αναπνοή, προσπάθεια να μείνω όρθιος. Τα κατάφερα -έχοντας χάσει οκτώ κιλά και με τη φρίκη στα μάτια. Μόνος μου; Όχι. Η κυρία Κρανιδιώτη και ο κύριος Παναγόπουλος, οι δύο γιατροί μου, ο Αντρέας και η Ελευθερία πήραν ένα σώμα θρυμματισμένο και μου το έδωσαν πίσω ολόκληρο. Τώρα που γράφω για αυτούς σκέφτομαι ότι είναι μάγοι κι η θεραπεία τους μαγεία: είναι γιατροί που αγαπάνε βαθιά το ανθρώπινο του ανθρώπου. Ήταν εκεί -ενθαρρύνοντας, αγωνιώντας, χαμογελώντας, επιμένοντας, σίγουροι ότι τα θαύματα συνεχίζουν να γίνονται κάθε μέρα-και γίνονται. Δεν είμαι απλώς ευγνώμων: εύχομαι τόσα καλά γι’ αυτούς όσα εύχομαι και για τον εαυτό μου. Και οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες: μέρα νύχτα εκεί μέσα στον πόλεμο, με διαρκώς καινούργιους ασθενείς, εξαντλημένοι, με το κράτος απέναντί τους εχθρικό και αναίσθητο, με πολλούς μεταξύ τους να έχουν ασθενήσει οι ίδιοι, με αληθινό νοιάξιμο, με τις αφόρητες στολές αστροναύτη που μονώνουν το σώμα σε τέτοιο βαθμό που αρχίζει να ιδρώνει τρελά χάνοντας καθημερινά βάρος και μυϊκή μάζα συν διπλά γάντια, γυαλιά, μάσκα, ασπίδα: τους φιλώ τα χέρια. (Και ναι -ο Νεριτάν, ο Αβραάμ, ο Βασίλης συνεπιβάτες ασθενείς στο ταξίδι του τρόμου ήταν ένα φως στο σκοτάδι- μαζί εκεί να παλεύουμε και να αντέχουμε και πότε πότε να βγάζουμε τη γλώσσα στην αρρώστια).

«Είμαι αυτός που πληγώθηκε αφάνταστα. Έγινα ο κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος της ύπαρξής μου. Γνωρίζω καλύτερα από τον καθένα αυτό που μού συνέβη και πώς αντιμετώπισα τα βάσανα που μου έτυχαν. Πέρασα από τη σύγχυση στη διαύγεια» -λέει ο Boris Cyrulnic. Μέσα στον κίνδυνο, στο έρεβος, αυτό που με κράτησε ζωντανό ήταν η συμφιλίωσή μου με τον πεντάχρονο Γιώργο που τον κρατάω πια τρυφερά από το χέρι και η επιθυμία να αγαπήσω και να αγαπηθώ- μια κοινοτοπία πιθανόν, αλλά που λειτούργησε σαν ξόρκι που απομάκρυνε τον θάνατο. Οι άνθρωποι ήταν η σανίδα που κρατήθηκα.

Πηγή: doctv.gr

Φωτό: facebook

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

Read Next

24 Μαϊ 2022

"Hermettes": Η "μυστική" κοινότητα των γυναικών που επιλέγουν τη μοναξιά

Ένας απομονωμένος τρόπος ζωής που δεν προϋποθέτει νέους ή/και παλιούς φίλους.

21 Μαϊ 2022

Νίκος Κούρκουλος: Σπάνιο φωτογραφικό ντοκουμέντο από τα εφηβικά του χρόνια

Νίκος Κούρκουλος: Σπάνιο φωτογραφικό ντοκουμέντο από τα εφηβικά του χρόνια

Περισσότερα από

Stories

21 Μαϊ 2022

Άννα Γουίντουρ: Η ανεπίσημη βιογραφία της Σιδηράς Κυρίας της Μόδας

Η βιογραφία γράφτηκε χωρίς την Άννα Γουίντουρ

20 Μαϊ 2022

Φρίντα Κάλο: Η τηλεοπτική σειρά που θα δείξει τις άγνωστες πτυχές της ζωής και των έργων της

Το ίδρυμα της Φρίντα Κάλο και η BTF Media με έδρα το Μαϊάμι συνεργάστηκαν για την παραγωγή τηλεοπτικής σειράς βασισμένης στη ζωή και τα έργα της.

20 Μαϊ 2022

Η γόνος Μπάρμπαρα Μπέικελαντ προσπάθησε να "θεραπεύσει" την ομοφυλοφυλία του γιου της με αιμομιξία

Η Μπάρμπαρα Μπέικελαντ πίεζε αφόρητα τον γιό της να "θεραπευτεί" από την ομοφυλοφυλία του. Έπρεπε να αλλάξει πάση θυσία. Τελικά εκείνος τη δολοφόνησε.

20 Μαϊ 2022

Τζόνι Ντεπ - Κέιτ Μος: Ο θυελλώδης έρωτας που κατέστρεφε πολυτελή δωμάτια ξενοδοχείων

Ένα από τα πιο λαμπερά ζευγάρια των ‘90s που άφησε εποχή με το φλογερό πάθος, τις έντονες σύγκρουσης αλλά και τον τεράστιο εθισμό στην κοκαΐνη.

19 Μαϊ 2022

Σπάνιο κλικ από τον γάμο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ με την δεύτερη «άγνωστη» σύζυγό του, Νανά

Μετά το διαζύγιο από την εθνική σταρ, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ παντρεύεται για δεύτερη φορά σε μια κλειστή σχεδόν οικογενειακή τελετή την Νανά Ειλικρινή.

19 Μαϊ 2022

Καλλιτέχνις αναδημιουργεί διάσημους πίνακες με πρωταγωνιστή τον σκύλο της

Η Eliza Reinhardt και ο Finnegan, για τους φίλους Finn, είναι λάτρεις της τέχνης και αυτό βγαίνει προς τα έξω.

18 Μαϊ 2022

Ποια είναι η Ελληνο-ιταλίδα σχεδιάστρια που δημιούργησε το κολιέ της Μαρέβας Μητσοτάκη;

Το statement κόσμημα εντυπωσίασε στην εμφάνιση της συζύγου του πρωθυπουργού κατά την επίσκεψή τους στο Λευκό Οίκο.

18 Μαϊ 2022

Ντιζάιν: ο λιλιπούτειος κόσμος του Kiyotaka Mizukosh

Ο μόλις 21 ετών σχεδιαστής Kiyotaka Mizukoshi έχει μόλις ιδρύσει την επιχείρησή του, τα Mozu Studios που εξειδικεύονται στις... συρρικνώσεις.

18 Μαϊ 2022

Μπορεί ένα 6χρονο παιδί να τρέξει μαραθώνιο; Η ιστορία του μικρού Ranier που δίχασε το κοινό

Μια καταγγελία έστειλε την Πρόνοια στο σπίτι της οικογένειας Crawford και ο λόγος ήταν η συμμετοχή του 6χρονου στον μαραθώνιο.