Η επαγγελματική μας ζωή και το περιβάλλον της εργασίας μας αποτελεί έναν από τους βασικότερους τομείς της ζωής μας, τόσο ποσοτικά αφού αφορά έναν μεγάλο αριθμό ωρών μέσα στην ημέρα μας όσο και ποιοτικά αφού καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το ποιοι είμαστε. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως μία από τις πρώτες ερωτήσεις που κάνουμε ή/και ακούμε όταν γνωρίζουμε κάποιον για πρώτη φορά είναι το «Τι δουλειά κάνεις; Με τι ασχολείσαι;».

Αναπόφευκτα επομένως ένας από τους πιο ικανούς παράγοντες να επηρεάσει και την ψυχική μας υγεία είναι και αυτός της εργασίας μας. Ειδικά σήμερα, μετά από πάνω από ένα χρόνο σε συνθήκες πανδημίας, όπου όλα στη ζωή μας άλλαξαν και αλλάζουν ακόμα, λίγο ή πολύ, πολλοί είναι εκείνοι που μπαίνουν σε μία διαδικασία επαναξιολόγησης και της επαγγελματικής τους ζωής με κάποια από τα βασικά ερωτήματα να είναι: «Πώς θα καταλάβω αν ήρθε η ώρα α παραιτηθώ από την δουλειά μου και να αναζητήσω κάτι νέο;» ή ακόμα και : «Πώς θα καταφέρω να κρατήσω στην επιχείρηση μου σημαντικούς για εμένα συνεργάτες και υπαλλήλους;».

«Πώς θα καταλάβω αν ήρθε η ώρα α παραιτηθώ από την δουλειά μου και να αναζητήσω κάτι νέο;» ή ακόμα και : «Πώς θα καταφέρω να κρατήσω στην επιχείρηση μου σημαντικούς για εμένα συνεργάτες και υπαλλήλους;».

Αν και όπως και στα περισσότερα ερωτήματα τέτοιου είδους η απάντηση κατά κανόνα είναι πολύ προσωπική και αφορά τον καθένα μας ξεχωριστά σύμφωνα με τα δικά του θέλω και επιθυμίες, ίσως έχει ένα νόημα να αναφερθούμε στους τομείς εκείνους όπου σύμφωνα με έρευνες, προκύπτουν τα συχνότερα προβλήματα που είναι ικανά αργά ή γρήγορα να οδηγήσουν κάποιον στην παραίτηση.

Η υπερβολική πίεση και το αρνητικό εργασιακό κλίμα βρίσκονται πρώτα στην λίστα. Το σύνδρομο εργασιακής εξουθένωσης, burn out, μία κατάσταση χρόνιας συναισθηματικής και σωματικής εξάντλησης στο πλαίσιο της εργασίας, γίνεται όλο και πιο επίκαιρο με τον αριθμό των ατόμων που υποφέρουν από αυτό συνεχώς να αυξάνεται όσο αυξάνονται οι απαιτήσεις και το στρες στο περιβάλλον της δουλειάς.

Η συμπεριφορά και ο επαγγελματισμός των ατόμων που βρίσκονται στο εργασιακό μας περιβάλλον είναι επίσης ικανά να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό την διάθεση και την απόδοση μας σε αυτήν ενώ σε ακραίες περιπτώσεις άτομα που καταλήγουν να εργάζονται σε ένα περιβάλλον απαξίωσης, επίκρισης, μη σεβασμού και έλλειψης εμπιστοσύνης θα επιλέξουν τελικά να απομακρυνθούν από αυτό αναζητώντας κάτι άλλο.

Η έλλειψη αναγνώρισης επίσης εμφανίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες, να οδηγήσει κάποιον σε παραίτηση. Το 79% των ατόμων που παίρνουν μία τέτοια απόφαση, σύμφωνα με διεθνείς έρευνες, υποστηρίζουν πως η απουσία αναγνώρισης από τον διευθυντή ή τον εργοδότη τους είναι ο κύριος λόγος. Και μάλιστα όχι τόσο με την αναγνώριση που σχετίζεται απαραίτητα με μία χρηματική αμοιβή αλλά περισσότερο με μία ηθική επιβράβευση, υποστήριξη και σεβασμό σε όλους τους τομείς.

Και μάλιστα όχι τόσο με την αναγνώριση που σχετίζεται απαραίτητα με μία χρηματική αμοιβή αλλά περισσότερο με μία ηθική επιβράβευση, υποστήριξη και σεβασμό σε όλους τους τομείς.

Τέλος, η απουσία ευκαιριών και η κακή επικοινωνία μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ των κυριότερων παραγόντων που θα απομακρύνουν τελικά κάποιον από έναν συγκεκριμένο εργασιακό χώρο. Για τους περισσότερους εργαζομένους ένα από τα σημαντικότερα κίνητρα είναι η δυνατότητα ανέλιξης στην ιεραρχία αλλά και η προσωπική εξέλιξη τους μέσω της απόκτησης νέων δεξιοτήτων και γνώσεων, η απουσία των οποίων θα οδηγήσει σύντομα σε όλο και χαμηλότερο ενδιαφέρον για την δουλειά τους και ίσως τελικά και στην παραίτηση τους από αυτήν. Παρομοίως και μία αίσθηση ασυνεννοησίας όπου αισθάνονται πως δεν ακούγεται η άποψη και η γνώμη τους ή που δεν αξιοποιούνται επαρκώς τα ταλέντα και οι δεξιότητες τους αναπόφευκτα θα οδηγήσει στην ανάπτυξη ολοένα και πιο αρνητικών συναισθημάτων και δυσαρέσκειας.

Αυτοί λοιπόν οι λόγοι εμφανίζονται συχνότερα στην λίστα των ατόμων που αποφασίζουν να αναζητήσουν ένα νέο εργασιακό περιβάλλον σε αντίθεση με αυτό που οι περισσότεροι εργοδότες λανθασμένα θεωρούν, πως ο βασικός λόγος έχει να κάνει μόνο με το οικονομικό κίνητρο.

Σε μία εποχή επομένως όπου όλα αλλάζουν και οι προτεραιότητες και οι ανάγκες μας έρχονται σε πρώτο πλάνο και επαναξιολογούνται ίσως χρειάζεται και η επαγγελματική μας ζωή μία επαναδιαπραγμάτευση, πρώτα από όλα με τον ίδιο μας τον εαυτό, ώστε να διορθώσουμε ό,τι μας δυσαρεστεί, εφόσον είναι εφικτό, ή να οργανώσουμε ένα βιώσιμο πλάνο αναζήτησης κάτι νέου.

ΧΑΝΙΩΤΗ ΕΛΛΗ-ΜΑΡΙΑ

ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ- ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ

ellichanioti@yahoo. com

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

Kεντρική φωτογραφία: iStock

TAGS