Ένας καλλιτέχνης από τη Νέα Αγαθούπολη Πιερίας τα τελευταία επτά χρόνια έχει καταφέρει να μεταμορφώσει ολόκληρη την περιοχή του με τις τοιχογραφίες του. Σπίτια, δημόσια κτίρια, παγκάκια, πέτρες, στάσεις λεωφορείου, γέφυρες, βάρκες, ρολόγια της ΔΕΗ και κάθε άλλη απίθανη επιφάνεια γίνονται ο καμβάς όπου καταθέτει την έμπνευση και τις γνώσεις του.

Ο λόγος για τον Νίκο Σεμιζίδη, ο οποίος ανασύρει από τις αναμνήσεις του τους ηλικιωμένους των παιδικών του χρόνων και αποτυπώνει τις μορφές τους στα παράθυρα των εγκαταλειμμένων σπιτιών όπου ζούσαν κάποτε, ζωντανεύοντάς τα κατά κάποιον τρόπο. Με στίχους που συνοδεύουν τη ζωγραφιά, κάνει γνωστή την ιστορία τους στους νεότερους κατοίκους του χωριού, αλλά και στους επισκέπτες.

Ο Νίκος Σεμιζίδης ανασύρει από τις αναμνήσεις του τους ηλικιωμένους των παιδικών του χρόνων και αποτυπώνει τις μορφές τους στα παράθυρα των εγκαταλειμμένων σπιτιών όπου ζούσαν κάποτε.

«Η ιδέα μου ήρθε το 2013 εντελώς αναπάντεχα. Αποφάσισα να γράψω ένα ποίημα για ένα γειτονικό μου σπίτι, πάνω σε αυτό, γιατί οι λέξεις μέσα στο βιβλίο φυλακίζονται, ενώ έξω παίρνουν αέρα και νιώθουν την ελευθερία», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο 71 ετών καλλιτέχνης. «Στη συνέχεια σκέφτηκα να το επεκτείνω και να αρχίσω να γράφω και να ζωγραφίζω μέσα σε όλο το χωριό», συμπληρώνει.

Ενθαρρυμένος από την αποδοχή των έργων του, ο «θείο Nick», όπως είναι το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο, συνέχισε να δημιουργεί, προχωρώντας και στο διπλανό χωριό, τη Μεθώνη. Εκεί βρίσκεται και το μεγαλύτερο σε μήκος έργο του, ένα τοιχάκι διακοσίων μέτρων, κατά μήκος της παραλίας. «Έβαλα πείσμα να το ζωγραφίσω όλο και πήγαινα κάθε μέρα μέχρι να το ολοκληρώσω». Στην ηλικία του, όπως λέει, οι άνθρωποι έχουν χρόνο και ο ίδιος έχει αποφασίσει να τον αφιερώνει στην αγαπημένη του τέχνη. «Το θέμα είναι ο καλλιτέχνης να μην αφήνει τον χρόνο να χάνεται χωρίς να δημιουργεί. Γιατί μέσα από τη δημιουργία συμπληρώνει το κενό της ύπαρξής του», επισημαίνει.

Ενθαρρυμένος από την αποδοχή των έργων του, ο «θείο Nick», όπως είναι το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο, συνέχισε να δημιουργεί, προχωρώντας και στο διπλανό χωριό, τη Μεθώνη.

Ο Νίκος Σεμιζίδης γεννήθηκε το 1949 στην Εξοχή της Δράμας, λίγα μέτρα μακριά από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Ένα μέρος που, όπως λέει, φάνταζε τότε γι' αυτόν παραδεισένιο. Στα επτά του χρόνια, ωστόσο, η μετεγκατάσταση της οικογένειάς του σε έναν παραθαλάσσιο οικισμό του νομού Πιερίας, τον ώθησε να γνωρίσει νέα πράγματα. «Από τη Νέα Αγαθούπολη έφυγα στα 23 μου, δουλεύοντας αρχικά ως ναυτικός και μετά ως πλανόδιος ζωγράφος στη Σαντορίνη. Το 2000 ξαναγύρισα στη εστία μου, αλλά οι δουλειές που είχα ως ζωγράφος ήταν πολύ λίγες. Γι' αυτό αποφάσισα να απευθύνομαι κατευθείαν στο λαό και όχι να ζωγραφίζω μόνο για τον εαυτό μου», εξηγεί.

Συνδυάζει την εικόνα με τη γραφή και δημιουργεί σε δημόσιους χώρους, για να είναι σίγουρος πως το έργο του θα μείνει ως παρακαταθήκη στις νέες γενιές. Επιλέγει ως θέματα όσα δεν θέλει να ξεχαστούν, γιατί έχουν σχέση είτε με την ιστορία του τόπου που μεγάλωσε είτε με τον τόπο καταγωγής των γονιών του, οι οποίοι ήταν πρόσφυγες του Πόντου. Ωστόσο δεν τον αφήνει αδιάφορο ούτε η επικαιρότητα, την οποία επίσης σχολιάζει, συχνά, με τα πινέλα και τα χρώματά του.

Δείτε περισσότερες δημιουργίες του Νίκου Σεμιζίδη:

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

Φωτογραφίες-στοιχεία: ΑΠΕ-ΜΠΕ
 

TAGS