0
SHARES

Η πλατεία Αυδή, Λέοντος Αυδή για την ακρίβεια (οι παλιοί κομμουνιστές αλλά και οι παλιοί δικηγόροι ξέρουν...), είναι μια σχετικά νέα ανακάλυψη για όλους εμάς που λατρεύουμε να μισούμε αυτή την πόλη, ακριβώς γιατί δεν ζούμε λεπτό μακριά της. Με άλλα λόγια, για όλους εμάς τους αιώνια ερωτευμένους.

Η πλατεία Αυδή και τα τραπεζάκια του Παπαγάλου, μια ηλιόλουστη μέρα.

Με εντυπωσιακά κτίρια βιομηχανικής αρχαιολογίας, πεντακάθαρη από βρώμικους ήχους (ούτε κόρνες από αυτοκίνητα ούτε βουητό από ανθρώπινα μπουλούκια), με όμορφες γωνιές για τις παρέες ή για τα ζευγαράκια, με αρκετή δόσεις αστικού πράσινου, η πλατεία στο Μεταξουργείο είναι η νέα χαρά των φανατικών Αθηναίων.
Στη γωνία αυτής της πλατείας (ναι, οι τετράγωνες πλατείες έχουν και γωνίες), απέναντι ακριβώς από την Πινακοθήκη του Δήμου, Ο Μπλε Παπαγάλος. Ένα νήπιο σχετικά με άλλα μπαρ της Αθήνας, αφού την Πρωτοχρονιά έκλεισε μόλις δύο χρόνια ζωής. Ωστόσο από τα γεννητούρια του ακόμη απέκτησε πιστούς φίλους.
Θυμάμαι τον επισκέφτηκα πρώτη φορά καταμεσής της άνοιξης, μία από εκείνες τις Μεγάλες Παρασκευές που λιγώνεις από τη γλυκιά μελαγχολία του ληξιπρόθεσμου πένθους. Σκεπαστή μεγάλη αυλή, πανύψηλο «ταβάνι», σαλόνια από αρχοντικά φερ-φορζέ αλλά και... φτωχικές ανθισμένες φορμάικες, παλιομοδίτικα τασάκια τύπου Βοημίας, ένας κρεμαστός κήπος στον πλαϊνό τοίχο και στην οροφή να ξεκουράζονται -ακόμη- οι λευκοί ανεμιστήρες. Ε, δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος για να... φύγει. Να αναχωρήσει, βρε αδερφέ, για άλλες εποχές και άλλους τόπους.
Πού; Στην Καζαμπλάνκα του Μπόγκαρτ, στις 60s βίλες της Finos Film, στην καλοκαιρινή ραστώνη σε μια γαλλική γωνιά στο Αλγέρι... Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως ο Μπλε Παπαγάλος είναι το ιδανικό μέρος για να θυμηθείς τι σημαίνει déjà vu.

Φυτά παντού, ακόμη και κρεμασμένα στους τοίχους. Ραστώνη αποικιακού τύπου.
Στον εξωτερικό χώρο, φερ-φορζέ έπιπλα και chintz μαξιλάρια (εικόνες από Λάμπρο Κωνσταντάρα και κυριακάτικο ροσμπίφ).

Πώς είπατε; Πολύ παρελθόν ακούτε και μέλλον δεν βλέπετε; Για το μέλλον δεν ξέρω, αλλά για το παρόν ό,τι θέλετε. Προσγειώνομαι λοιπόν στο τώρα, προς χάριν της ιντερνετικής δημοσιογραφίας, πιάνω ψιλή κουβέντα με τον Παπαγάλο και μαθαίνω πολύ σημαντικά πράγματα γι' αυτόν...

Ο ΜΠΛΕ ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΙΛΩΝ ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΠΟΛΛΑ!
1. Η Νατάσσα Μποφίλιου, η νονά και αφεντικίνα του, μοιράζεται τον Παπαγάλο μαζί με την αδερφή της Νέλλη και τον Πέτρο Ζήσου. Και μη βιαστείτε να πείτε πως η Νατάσσα έχει βάλει μόνο το όνομα στο μαγαζί. Να ξέρετε πως η ίδια έχει επιμεληθεί την εικόνα του μαγαζιού, από τα ρετρό έπιπλα και κάδρα μέχρι τη μουσική και την αίσθηση που αποπνέει το μαγαζί.

Νοσταλγική και σπιτική ατμόσφαιρα με τα έπιπλα από το Retrosexual.

2. To όνομά του το πήρε από το ομώνυμο μπαρ της ταινίας Καζαμπλάνκα αλλά και τη θρυλική ιστορία του Τζο Μπλάνκετ, ενός Κουβανού συλλέκτη σπάνιων πτηνών, που γύρισε όλο τον κόσμο ψάχνοντας τον Μπλε Παπαγάλο.
3. Ο Νικόλας Μοσχονάς πίσω από την μπάρα υπογράφει 12 signature κοκτέιλ και τα βαφτίζει αντίστοιχα με 12 εξωτικά ονόματα παπαγάλων. Παραδείγματος χάριν, το Ηyacinth Μacaw, το Monk Parakeet ή το Dusky Lorry.

4. Κατά καιρούς, το εξωτικό πτηνό χορεύει σε ρυθμούς swing. Μη με ρωτάτε γιατί, απλώς του πάει. Γενικά, τρελαίνεται για ταξιδιάρικες μουσικές και, όταν δεν «πειράζει» τον κόσμο, γελάει δυνατά με τους καλεσμένους stand up κωμικούς. A, μην ξεχαστείτε (για τα κορίτσια λέω) και πάτε δεύτερη μέρα συνεχόμενη μόνο και μόνο για τον dj. Από Δευτέρα έως Κυριακή, αλλάζει κάθε μέρα.
5. Εκτός από καθαρά ποτά και καταπληκτικό καφέ (με την υπογραφή της Taf), ο Παπαγάλος έχει μια εξαιρετική λίστα κρασιών και μια προσεγμένη λίστα από μπίρες, όλα εγχώρια, από μικρούς παραγωγούς.
6. Δεν υπάρχει θλιβερότερο -για μένα- από τα μπαρ που σερβίρουν κρασί συνοδεία σκέτων ξηροκαρπίων. Στο θέμα αυτό, το πτηνό του Μεταξουργείου έχει κάνει άριστη δουλειά: μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, αλλά εξαιρετικής ποιότητας, οι finger food προτάσεις του μπορούν να ικανοποιήσουν και τον ουρανίσκο και το στομάχι σου. Προτείνω ανεπιφύλακτα τις quesadillas με κοτόπουλο και την τάρτα, που κάθε φορά αλλάζει (γι' αυτό λέγεται «ημέρας»). Για τα burgers θα σας γελάσω. Δεν τα έχω δοκιμάσει για τον απλούστατο λόγο ότι δεν τα θεωρώ finger food αλλά full food.
7. Εκτός από finger food, τώρα τελευταία ο Παπαγάλος κρυώνει και σερβίρει και πιο χουχουλιάρικα πιάτα: ζεστή κολοκυθόσουπα βελουτέ και ομελέτα φούρνου.

Μπλακλαβάς φουντούκι με κομμάτια πραγματικής σοκολάτας. Γαλακτομπούρεκο κόλαση με φρέσκο βούτυρο. Ρυζόγαλο με ανθόνερο. Υγρό κέικ σοκολάτας με αλμυρό κάσιους (πρόστυχο!).

8. Κάθε Κυριακή, θα βρείτε 4 διαφορετικά χειροποίητα γλυκά, σερβιρισμένα σε όμορφα μαμαδίστικα πιάτα. 
9. Είναι από τα λίγα μαγαζιά της Αθήνας που διαθέτει γκαρνταρόμπα (δωρεάν, εννοείται). Πόσο ανακουφιστικό να μην πρέπει να κρατάς το ποτό σου μαζί με το παλτό, το κασκόλ και τον σκούφο σου...
10. Τελευταίο και καλύτερο: από τα λίγα (ελάχιστα λέμε) μαγαζιά της Αθήνας που το φλερτ καλά κρατεί. Και δεν εννοούμε τη χυδαία προσέγγιση των μεγάλων μαγαζιών, αλλά την ερωτικοφιλική ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα γνήσια μπαρ. Αρκετά ζευγάρια γιορτάζουν εδώ την επέτειο γνωριμίας τους (το έχω τσεκάρει).

Info
Μπλε Παπαγάλος, Λεωνίδου 31, Πλατεία Αυδή, Μεταξουργείο, τηλ.: 211 0121099.

 

TAGS