Ο στόχος επετεύχθη. Αυτό και αν είναι επιτυχία από ένα πραγματικό Power Girl: η Ζάρα Ράδερφορντ από το Βέλγιο είναι η πρώτη γυναίκα που σε ηλικία μόλις 19 ετών έκανε τον γύρο του κόσμου μόνη της πιλατάροντας η ίδια το μονοκινητήριο αεροσκάφος της. Πρόκειται για ένα Shark Aero, ένα από τα ταχύτερα και πιο ελαφριά αεροσκάφη στον κόσμο.

Το ταξίδι της ξεκίνησε στις 18 Αυγούστου του 2021 από το Βέλγιο. Η Ζάρα πέταξε αρχικά με δυτική κατεύθυνση. Έκανε στάση στην Ισλανδία και τη Γροιλανδία, έπειτα έφτασε στον Καναδά και τις ΗΠΑ, πέρασε από την Καραϊβική και την Κολομβία. Για να συνεχίσει προς την Αλάσκα και τη Ρωσία, όπου οι ακραίες καιρικές συνθήκες την κράτησαν στο έδαφος για περισσότερο από έναν μήνα. Και από εκεί στη Νότιο Κορέα, την Ινδονησία, την Ινδία, τη Μέση Ανατολή, την Αίγυπτο, την Ελλάδα για να φτάσει και πάλι σε λίγες ημέρες στο Βέλγιο, την αφετηρία της.

Η Ζάρα παρά την ηλικία της κλήθηκε να αντιμετωπίσει πλήθος εμποδίων. Όπως τον τυφώνα Raj στις Φιλιππίνες, πυρκαγιές που μαίνονταν στην Καλιφόρνια, θυελλώδεις ανέμους στο Ντουμπάι. Η νεαρή πιλότος ήταν ασφαλώς μονίμως συνδεδεμένη μέσω δορυφόρου με την ομάδα της και ανθρώπους που τη συμβούλευαν. 

Η ίδια εξάλλου έμαθε να πιλοτάρει από 14 ετών, ενώ από μωρό μεγάλωσε μέσα σε αεροσκάφη, αφού και o πατέρας της ήταν πιλότος και η μητέρα της, δικηγόρος στο επάγγελμα έχει επίσης ερασιτεχνική άδεια πιλότου. Στόχος του τόσο τολμηρού επιχειρήματός της Ζάρα είναι να εμπνεύσει νεαρά κορίτσια να ασχοληθούν με τις θετικές επιστήμες, καθώς μόλις το 5% των πιλότων και το 15% του τομέα της πληροφορικής είναι γυναίκες.

Είχαμε λοιπόν την ευκαιρία να συνομιλήσουμε μαζί της, αφού ακριβώς πριν τη μεγάλο φινάλε της διαδρομής της έκανε στάση στο Ηράκλειο της Κρήτης.

-Ζάρα, είχες τη μοναδική ευκαιρία να δεις σε τόσο μικρή ηλικία τον… κόσμο!

Αισθάνομαι απίστευτα τυχερή που είχα αυτή την ευκαιρία, αν και δεν είδα καλά τα μέρη που επισκέφθηκα. Είχα πολύ λίγο χρόνο, ιδίως γιατί αποκλείστηκα λόγω καιρικών συνθηκών στην Αλάσκα και στη Ρωσία για 2 μήνες, αλλά και λόγω covid. Εξάλλου, μένω μόνο για μια μέρα όπου κάνω στάση και κοιμάμαι πολύ νωρίς. Σίγουρα όμως κάποια μέρη θα τα επισκεφθώ ξανά και θα φροντίσω να μείνω. Τελικά όμως συνειδητοποιώ ότι είναι ένας μικρός πλανήτης η Γη.

-Από όλα τα μέρη που πήγες, έστω και έτσι, ποιο σου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση;

Πολλά! Θα έλεγα όμως η Σαουδική Αραβία. Είναι μια πολύ όμορφη χώρα και οι άνθρωποι είναι πολύ φιλικοί. Επίσης τα πράγματα αλλάζουν στη χώρα με γρήγορους ρυθμούς. Για παράδειγμα κανείς δεν μου ζήτησε να αλλάξω ρούχα ή δεν σχολίασε αρνητικά το γεγονός πως ήμουν μια γυναίκα πιλότος που γύριζα τον κόσμο μόνη μου. Ήταν πολύτιμο το ταξίδι μου και ως προς αυτό, την κατάρριψη δηλαδή των στερεοτύπων.

-Ποια χώρα σου επιφύλαξε τη πιο θερμή υποδοχή;

Η Ρωσία! Σε συνέχεια όσων λέγαμε πριν, οι Ρώσοι είναι πολύ ζεστοί και φιλικοί άνθρωποι. Mε καλούσαν συνέχεια για φαγητό ή τσάι στο σπίτι τους, προσπαθούσαν να με βοηθήσουν ακόμα και αν δεν μιλούσαν αγγλικά.

-Μπορείς να μας περιγράψεις μια από τις εικόνες που είδες από το πιλοτήριο σου που δεν θα φανταζόσουν πριν ότι υπάρχει;

Για παράδειγμα ότι η έρημος είναι τόσο ποικιλόμορφη. Πότε η άμμος μοιάζει κίτρινη ή σχεδόν λευκή, πότε γίνεται πορτοκαλί, δεν είναι η ίδια. Κάπου ζουν άνθρωποι, αλλού όχι. Σε αντίθεση, στη Ρωσία το τοπίο παρέμενε ακριβώς ίδιο για χιλιάδες χιλιόμετρα.

-Πώς ήταν αυτό το διάστημα η καθημερινότητά σου;

Το πρόγραμμά μου οριζόταν από την ήλιο- την ανατολή και τη δύση του. Έτσι, ξυπνούσα γύρω στις 5 π.μ., πήγαινα στο αεροδρόμιο, ξεκινούσα την πτήση μου, η οποία συνήθως διαρκούσε 4-5 ώρες, σε κάποιες περιπτώσεις ίσως και 6 ώρες. Έπειτα, έδινα συνεντεύξεις και μετά έτρωγα και κοιμόμουν, αφού και την επόμενη μέρα έπρεπε να ακολουθήσω το ίδιο πρόγραμμα.

-Ήταν πιο δύσκολα τα ταξίδια σου λόγω covid;

Έπρεπε να κάνω συνέχεια PCR! Ανά τρεις μέρες σχεδόν, η μύτη μου το ξέρει!

-Ποια θα έλεγες ότι ήταν μία από τις πιο δύσκολες στιγμές σου;

Όταν αποκλείστηκα στη Ρωσία. Σε μια μικρή πόλη 800 κατοίκων, το Ayan (σ.σ: ανατολικά της χώρας) που είναι προσβάσιμη μόνο με αεροπλάνο. Δεν μιλούσε σχεδόν κανείς από τους κατοίκους αγγλικά και βέβαια δεν υπάρχει wi-fi. Για να μιλήσω με τους δικούς μου (μέσω δορυφόρου) έπρεπε να βγω έξω, στους -15 βαθμούς Κελσίου. Και έπρεπε γενικώς να βρω λύσεις μόνη μου.

-Και η δυσκολότερη προσγείωση;

Νομίζω ότι ήμουν στον Παναμά, προσγειώθηκα ακριβώς πριν ξεσπάσει μια μεγάλη καταιγίδα.

-Πώς φρόντιζες να ηρεμήσεις τον εαυτό σου όταν ήσουν σε πτήση;

Αν ήμουν λίγο αγχωμένη έβαζα κάποιο podcast, αν ήμουν πολύ αγχωμένη άκουγα μουσική. Η μουσική έχει τρομερή δύναμη. Έχω μια λίστα από τα αγαπημένα μου ποπ τραγούδια από το 2010-2019 στο spotify και τα ακούω ξανά και ξανά και τραγουδάω.

-Οι γονείς σου πώς αντέδρασαν όταν τους ανακοίνωσες την απόφασή σου; Η μαμά σου; Το ξέρεις βέβαια ότι αν είχες μαμά από τη Μεσόγειο μάλλον θα σε είχε δέσει στο κρεβάτι σου ή κάτι τέτοιο.

(Γελάει) Ναι, ναι μου το έχουν πει πολλοί αυτό! Οι γονείς μου πάντοτε πίστευαν πως τα παιδιά πρέπει να είναι ανεξάρτητα. Και πάντοτε μας έλεγαν να κάνουμε ό,τι μα ό,τι θέλουμε στη ζωή και να διεκδικήσουμε τα όνειρά μας και όχι να μοχθούμε π.χ για να έχουμε γόητρο. Έτσι όταν τους είπα ότι θέλω να γυρίσω τον κόσμο, προσπάθησαν να το δεχτούν. Η μαμά μου είχε λίγο άγχος στην αρχή, αλλά έχω πάνω μου συνέχεια μια συσκευή που εντοπίζει πού βρίσκομαι ακριβώς ανά λεπτό. Μετά όμως σταμάτησε να με παρακολουθεί διαρκώς γιατί αυτό την άγχωνε ακόμα περισσότερο. Mετά το ξεπέρασε και ήταν εντάξει.

-Τώρα που έφτασες στο τέλος αυτού του εγχειρήματος τι θα έλεγες ότι σου προσέφερε συνολικά αυτή η εμπειρία; Τι έμαθες για τη ζωή;

Νομίζω πως όταν θα γυρίσω σπίτι, θα είμαι ευγνώμων για τα μικρά πράγματα. Αυτό που συνειδητοποίησα στο ταξίδι ήταν πως η ζωή είναι πολύ εύθραυστη. Ξέρετε μεγαλώνουμε μέσα σε ένα πλαίσιο με πολλά δίχτυα ασφαλείας, προστατευμένοι από τους αληθινούς κινδύνους. Είναι δηλαδή πραγματικά δύσκολο να πάθεις κάτι. Π.χ πάρτε για παράδειγμα ένα roller coaster, μοιάζει επικίνδυνο αλλά δεν είναι καθόλου. Όταν όμως έκανε π.χ τόσο πολύ κρύο στη Ρωσία και ήμουν τόσο μακριά από όλους το κατάλαβα: είχα μόνο εμένα, δεν υπήρχε κανείς εκεί για να με σώσει, δεν ήταν κανείς άλλος για να ελέγξει την κατάσταση. Κατάλαβα πόσο εύκολο είναι να χαθούν όλα. Έτσι, θα είμαι χαρούμενη νομίζω να έχω αυτή την αίσθηση ασφάλειας όταν γυρίσω, να βλέπω τηλεόραση ή να πάω μια βόλτα. Πράγματα που δεν είχα σκεφτεί πόσο πολύτιμα είναι.

-Ποια είναι τα σχέδια σου από εδώ και πέρα;

Θέλω να σπουδάσω στο Πολυτεχνείο, είτε μηχανική είτε πληροφορική. Μάλλον στην Αγγλία ή στην Αμερική.

-Επικοινώνησαν λοιπόν από τη NASA;

Όχι δεν με πήρε η NASA ακόμα! ‘Ομως θα μου στείλουν όμως ένα μπλουζάκι από το European Space Agency και χάρηκα πάρα πολύ!

-Σκέφτεσαι να γράψεις βιβλίο για το ταξίδι σου;

Ναι, πολύ θα το ήθελα!

Κεντρική εικόνα (και όλες οι εικόνες): ευγενική παραχώρηση από το FlyZolo, την ομάδα της Ζάρα Ράδερφορντ.

Ακολουθήστε το Woman TΟC στο Instagram

 

TAGS