Είναι κάποια κομμάτια που αμέσως λειτουργούν σαν βάλσαμο στην ψυχή σου ακόμα και όταν ολόκληρος ο κόσμος σου γκρεμίζεται, όταν οτιδήποτε φωτεινό στη ζωή σου μοιάζει να το καταπίνει στο σκοτάδι. Που από την πρώτη φορά θέλεις να τα ακούς ξανά και ξανά, και στις καλές μέρες και στις δύσκολες. Ένα από αυτά είναι η «Ανακωχή», μουσικό χάδι, και για τους στίχους και τη μελωδία που υπογράφει ο Αίσωνας, και για τη μεταξένια φωνή της 24χρονης, πρωτοεμφανιζόμενης ερμηνεύτριάς του, Μαρίας Κουτσουρλή.

Η Μαρία βρίσκεται ανάμεσα στα φρέσκα πρόσωπα που επιβεβαιώνουν ότι η νέα γενιά καλλιτεχνών είναι έτοιμη να ανθίσει και να προσφέρει στο ελληνικό τραγούδι. Μια νέα γενιά χάρη στην οποία η πηγή της αισιοδοξίας δεν στερεύει ποτέ, κόντρα στις αντιξοότητες. Με αφορμή το πρώτο της δισκογραφικό βήμα, την «Ανακωχή», απάντησε στο ερωτηματολόγιο του womanTOC.

Τι σου έχει λείψει περισσότερο από την προ-πανδημική εποχή;

Οι συναυλίες και πιο πολύ οι καλοκαιρινές.

Τι θα σου λείψει περισσότερο όταν η καραντίνα λήξει;

Tο ατελείωτο άραγμα - χωρίς ενοχές- της πρώτης καραντίνας!

Ποιο κλισέ των social media αντέχεις λιγότερο;

Το νέο trend με τα φίλτρα. 

Αν έκλεινες το λογαριασμό σου στο Facebook/Instagram, τι θα έγραφε το τελευταίο σου status;

Θα ανέβαζα το «Φεύγω» της Χ. Αλεξίου.

Ποιον τίτλο θα είχε η αυτοβιογραφία σου;

Ο αόρατος γίγαντας.

Τι αγαπάς περισσότερο στην αγάπη;

Τις μεγάλες αγκαλιές και το πόσο πολύ γεμίζει η καρδιά με όμορφα συναισθήματα.

Ποιο ελάττωμα σε γοητεύει περισσότερο (στον εαυτό σου ή στους άλλους);

Είναι η επίκριση που με γοητεύει, καθώς πλέον την έχω συνδέσει με την αποδοχή. Κάθε φόρα που με κρίνω, κάνω ένα βήμα πίσω για να μπορέσω να με αποδεχτώ και να αγκαλιάσω τα λάθη και τις αποτυχίες μου.

«Το ελάττωμα που με γοητεύει περισσότερο είναι η επίκριση, καθώς πλέον την έχω συνδέσει με την αποδοχή. Κάθε φόρα που με κρίνω, κάνω ένα βήμα πίσω για να μπορέσω να με αποδεχτώ και να αγκαλιάσω τα λάθη και τις αποτυχίες μου»

Ποια υπερδύναμη θα ήθελες να έχεις;

Να πετάω!

Ποια είναι η μεγαλύτερη ένοχη απόλαυσή σου;

Αχ! Τα πατατάκια.

Ποιον φόβο σου κατάφερες να νικήσεις;

Το σκοτάδι.

Ποιο όνειρο κατάφερες να απαρνηθείς;

Κανένα, τους δίνω χρόνο να ωριμάζουν.

Ποια ανάμνηση είναι το ομορφότερο καταφύγιό σου;

Καλοκαίρι, θάλασσα, ταβέρνα, μαζί με τους φίλους μου. 

Σε ποια ηλικία θα ξαναγύριζες αν μπορούσες;

Εκεί γύρω στα έξι-επτά, που η ανεμελιά ήταν στα ύψη. 

Σε ποια εποχή της ιστορίας θα ταξίδευες αν είχες μια χρονομηχανή;

Στα μέσα του ’60 στην Ξάνθη, να γίνω παρατηρητής μιας απλότητας, χωρίς οθόνες και χωρίς όλα όσα μας κρατούν μακριά από το να ζούμε το παρόν. 

«Αν είχα μια χρονομηχανή θα ταξίδευα στα μέσα του ’60 στην Ξάνθη, να γίνω παρατηρητής μιας απλότητας, χωρίς οθόνες και χωρίς όλα όσα μας κρατούν μακριά από το να ζούμε το παρόν».

Ποια φράση σε κινητοποιεί να σηκωθείς, κάθε πρωί, από το κρεβάτι;

«..και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια… έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ. Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια».

Ποια σκέψη σε βοηθάει, κάθε βράδυ, να χαλαρώσεις και να αποκοιμηθείς;

Η θάλασσα.

Ποια είναι η πολυτιμότερη συμβουλή που σου έχουν δώσει;

«Να εμπιστεύεσαι το ένστικτο και την καρδιά σου».

Ποιον άνθρωπο-ίνδαλμα δεν απομυθοποίησες ποτέ;

Δε θέλω να εξιδανικεύω τους ανθρώπους. Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα από το να αποδέχεσαι τον άλλον για την ανθρώπινη φύση του, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Μέσα σε ποια ταινία θα ήθελες να ζήσεις, έστω και για λίγο;

Στο Bohemian Rhapsody, ανάμεσα στο πλήθος της συναυλίας, το 1985 στο Live Aid. 

Ποιο λάθος δεν συγχώρησες ποτέ – στον εαυτό σου ή στους άλλους;

Όλοι έχουν δικαίωμα στο λάθος και στη συγχώρεση. Συγχωρώ τα πάντα, για να είμαι ήρεμη, χωρίς να ξεχνώ, όμως, τα συναισθήματα που μου δημιούργησαν. 

«Όλοι έχουν δικαίωμα στο λάθος και στη συγχώρεση. Συγχωρώ τα πάντα, για να είμαι ήρεμη, χωρίς να ξεχνώ, όμως, τα συναισθήματα που μου δημιούργησαν»

 

Τι δεν λείπει ποτέ από την τσάντα/την τσέπη σου;

Το πορτοφόλι και τα κλειδιά μου.

Πώς θα περνούσες την τελευταία σου μέρα πάνω στη γη;

Θα έκανα ό,τι extreme sport υπάρχει. 

Ποιος στίχος τραγουδιού σού έχει κολλήσει σαν τσίχλα;

«Αν θες να δεις τα θαύματα να παίρνουνε μορφή, ράψε όλα σου τα τραύματα μόνος με μιας ψυχής κλωστή», του Μάστορα. 

Ποια φράση βιβλίου σε έχει στοιχειώσει;

«Το πρώτο σου χρέος πλαταίνοντας το εγώ σου είναι, στην αστραπόχρονη τούτη στιγμή που περπατάς στη γη, να μπορέσεις να ζήσεις την απέραντη πορεία, την ορατή και την αόρατη, του εαυτού σου». Από την «Ασκητική» του Νίκου Καζαντζάκη.

Ποια προσωπική δοκιμασία σού βγήκε σε καλό;

Όταν αποφάσισα στα 18 μου να αφήσω τη φοιτητική ζωή της Θεσσαλονίκης και να έρθω στην Αθήνα να κυνηγήσω όσα αγαπώ. 

Ποιο όνειρό σου που έγινε πραγματικότητα σε απογοήτευσε περισσότερο;

Ευτυχώς, προς στιγμήν, κανένα!

Τι σου αρέσει περισσότερο στο πέρασμα του χρόνου;

Η ωρίμανση και η εξέλιξη. 

Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Ψυχικά ήρεμη.

Παρακολουθήστε τη Μαρία Κουτσουρλή να ερμηνεύει την «Ανακωχή»:

Info

Η «Ανακωχή», σε στίχους και μουσική του Αίσωνα, κυκλοφορεί από την Formiggart. Ακολουθήστε τη Μαρία Κουτσουρλή στα social mediaFacebook, Instagram, Spotify

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram
 

TAGS