Να εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι. Δεν είμαι κανένας δεινόσαυρος. Ζω στο σήμερα. Μπορεί φοιτήτρια να έγραφα εργασίες με στυλό, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι οι εποχές αλλάζουν. Θέλω να πω, και εγώ σε laptop δουλεύω πλέον και κάνω meetings στο zoom και ξέρω τι σημαίνει και app και… down όταν τελειώνει η μπαταρία και δεν έχεις power bank. Αλλά όχι, αυτή την εμμονή της κόρης μου με την τεχνολογία δεν την καταλαβαίνω. 16 χρονών η Βάσω και δεν το βάζει κάτω. Το smartphone. ΠΟΤΕ! Πού την χάνεις πού την βρίσκεις εκεί. Στα (anti)social media, όπως μου αρέσει να τα αποκαλώ.
 
Ό,τι και αν κάνει το ανεβάζει. Φωτογραφίες από το σχολείο, τον χυμό που πίνει, την τούφα από τα μαλλιά της. Και όταν χαζεύει βιτρίνες με τις φίλες της, τα ίδια. Και όταν πάμε για ψώνια στα Lidl, κάτι θα βρει να ποστάρει. Κάνει να πιάσει το γάλα απ᾽ τα ψυγεία και το βρίσκει μια καλή αφορμή να φωτογραφίσει τα νύχια της. Ποστάρει τον εαυτό της στον πάγκο με τα μαρούλια και μου ζητάει να ψηφίσω λεζάντα: “Fit o'clock” ή “Let’s lettuce”; Για να μην μιλήσουμε για τις selfies, που μεταξύ μας καλύτερα να τις λέγαμε selfish. Γιατί αν δεν είναι εγωιστικό να περιφέρουμε σε όλη την ψηφιακή ομήγυρη το φιλτραρισμένο μας… face, τότε τι είναι;

Ό,τι και αν κάνει το ανεβάζει. Φωτογραφίες από το σχολείο, τον χυμό που πίνει, την τούφα από τα μαλλιά της. Και όταν χαζεύει βιτρίνες με τις φίλες της, τα ίδια. Και όταν πάμε για ψώνια στα Lidl, κάτι θα βρει να ποστάρει. 

Ποστάρει τον εαυτό της στον πάγκο με τα μαρούλια και μου ζητάει να ψηφίσω λεζάντα: “Fit o'clock” ή “Let’s lettuce”; Για να μην μιλήσουμε για τις selfies, που μεταξύ μας καλύτερα να τις λέγαμε selfish.

«Άσε Βασούλα μου την οθόνη και άνοιξε κανένα βιβλίο…» Της λέω και της ξαναλέω. «Να πιάσεις την υφή του χαρτιού, να μυρίσεις το μελάνι» επιμένω και δείχνω κάτι δερματόδετους τόμους της κλασικής λογοτεχνίας που σκονίζονται στο ράφι, αφού τελευταία μέχρι και εγώ το έχω ρίξει στα audiobooks και τα podcasts. Μόνη μου τα λέω, μόνη μου τα ακούω. «Με παρακολουθείς παιδί μου;»

Μπα, πού μυαλό για μένα, με τόσους που ακολουθεί στα social. Μπαίνω και εγώ στο facebook πού και πού, δεν λέω, αλλά δεν μπορώ να είμαι και όλη μέρα σε μια οθόνη να παρακολουθώ με ευλάβεια τι ανέβασε η τάδε και ο δείνα. Instagramατη με ανεβάζει, tiktok απελέκητη με κατεβάζει… «Τι τους ακολουθείς όλους αυτούς παιδάκι μου; Λες και ανήκεις σε κοπάδι;». Απτόητη συνεχίζει τη… δουλίτσα της, κουνώντας απαξιωτικά το κεφάλι της, «πόσο λίγο μας ξέρεις». Θαρρείς και από το 1975 που γεννήθηκα εγώ μέχρι το 2005 που γεννήθηκε αυτή, έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Που ήρθαν, αλλά τέλος πάντων.

Instagramατη με ανεβάζει, tiktok απελέκητη με κατεβάζει… «Τι τους ακολουθείς όλους αυτούς παιδάκι μου; Λες και ανήκεις σε κοπάδι;». Απτόητη συνεχίζει τη… δουλίτσα της, κουνώντας απαξιωτικά το κεφάλι της, «πόσο λίγο μας ξέρεις».

 Τις προάλλες, όμως, έγινε η έκπληξη. Με ρώτησε αν είχε πάρει το μάτι μου την καινούργια πλατφόρμα. Πήγε ο νους μου στα παπούτσια, είναι και της μοδός φέτος αυτοί οι πάτοι, οι μονοκόμματοι. Πλατφόρμα; Στις βιτρίνες; Στα ντεφιλέ; Πού;  «Στο ίντερνετ μαμά. 200 χρόνια ελληνικό τραγούδι. Σου λέει κάτι;» Πάλι αδιάβαστη με έπιασε η μικρή. Ευθύς αμέσως κλικάρει στο link και μου εξηγεί πως η Lidl Ελλάς έφερε το δημοτικό τραγούδι στο σήμερα. «Δημοτικά εσύ;» Τη ρωτάω, με απορία. Γιατί τελευταία φορά που άκουσε ο,τιδήποτε έφερνε σε παραδοσιακή μουσική, λογικά πήγαινε δημοτικό. Στα 16 της, ακούει διάφορα, αλλά σίγουρα δεν της το έχω για δημοτικά. Σκρολάρω στη λίστα με περιέργεια και αυξανόμενο ενδιαφέρον, βλέποντας πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες.
 
«Για άκου αυτό!» Είναι οι δικοί της αγαπημένοι Palov & Mishkin. Αρχίζει να παίζει το κομμάτι και ακούω μια…Τσελιγκοπούλα σκέτη τρέλα. Με βουκολικές καταβολές που συνάντησαν ήχους φρέσκους, λίγο freestyle, λίγο dub, μια Τσελιγκοπούλα με αέρα Καραϊβικής. «Με τη μάνα της μαλώνει και βαριά αχ την βαλαντώνει…» ακούγονται τα γυναικεία φωνητικά και εκείνη μου κλείνει το μάτι χαμογελαστά, κάνοντας έτσι το σχόλιό της για τις μανάδες που πάντα μάλωναν με τις θυγατέρες τους, ακόμη και όταν δεν υπήρχαν social media και φίλτρα για να θαμπώνουν οι κόρες τα πλήθη και τους… γαμπρούς.

Μη με ρωτάς πώς με έπεισε. Το μόνο που ξέρω είναι πως τελικά μας έκανε video. Να ακούγεται η Τσελιγκοπούλα στο background και εμείς να χορεύουμε μαζί. Φαιδρές;  Ίσως. Μα και τέλεια συνδεδεμένες. Να πώς το χάσμα γεφυρώνεται πάνω από ένα υπέροχο… άσμα

«Με τη μάνα της μαλώνει και βαριά αχ την βαλαντώνει…» ακούγονται τα γυναικεία φωνητικά και εκείνη μου κλείνει το μάτι χαμογελαστά, κάνοντας έτσι το σχόλιό της για τις μανάδες που πάντα μάλωναν με τις θυγατέρες τους.

Μη με ρωτάς πώς με έπεισε. Το μόνο που ξέρω είναι πως τελικά μας έκανε video. Να ακούγεται η Τσελιγκοπούλα στο background και εμείς να χορεύουμε μαζί. Φαιδρές;  Ίσως. Μα και τέλεια συνδεδεμένες. Να πώς το χάσμα γεφυρώνεται πάνω από ένα υπέροχο… άσμα και έπειτα αρκεί μια 16χρονη με χιούμορ για να το κάνει content με hashtag #salagata. Και ας είναι βέβαιο ότι οι περισσότεροι συνομήλικοί της θα αναρωτηθούν salaga… τι;
 
Κοίτα να δεις που τελικά φιγουράρω και στο TikTok, σκέφτομαι και χαζογελάω κάτω από τα μουστάκια μου. Και ύστερα ρίχνω κλεφτές ματιές να δω πόσα likes κερδίζουμε με τα τσαλίμια μας και αν έχουμε ελπίδες να γίνουμε κάποτε και εμείς digitalτσελιγκοπούλες. Πρόσωπα με... δημοφιλή προσωπικότητα, με followers και επιρροή, σε αυτό το μεγάλο ψηφιακό χωριό που λέγεται social media. Και που τελικά, μάλλον βρίσκω περισσότερο συναρπαστικό από όσο επιτρέπω στον εαυτό μου να παραδεχτεί!
 
Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram


 

TAGS