Εδώ και ολόκληρους αιώνες, από τις απαρχές της επιστήμης, οι ειδικοί είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στις πρώιμες κοινωνίες των ανθρώπων υπήρχε μία πολύ σαφή δομή κατανομής εργασιών. Οι άντρες βγαίναν έξω για να φέρουν τα μεγάλα ζώα στην καλύβα ενώ οι γυναίκες περιορίζονταν στον ρόλο τους ως απλοί τροφοσυλλέκτες.

Η παραπάνω θεωρία ανατρέπεται πλήρως μετά από πρόσφατη έρευνα σύμφωνα με την οποία σκελετοί γυναικών βρέθηκαν θαμμένοι δίπλα σε άνδρες κυνηγούς στη Νότια Αμερική. Τα συγκεκριμένα ευρήματα χρονολογούνται περίπου 9.000 χρόνια πριν. 

Το 2018 είχε ανακαλυφθεί, για πρώτη φορά, σε υψόμετρο σχεδόν 4.000 μέτρων στις Άνδεις του σημερινού νότιου Περού μια ταφική τοποθεσία ενός κυνηγού (όπως μαρτυρούσαν τα όπλα και εργαλεία δίπλα στο σκελετό), που αποδείχθηκε -μέσω οδοντικής ανάλυσης- ότι ήταν γυναίκα ηλικίας 17 έως 19 ετών.

Η μελέτη εκτιμά ότι το 30% έως 50% των κυνηγών εκείνων των αρχαϊκών πληθυσμών ήταν γυναίκες, κάτι που δεν συμβαίνει ούτε στις σύγχρονες κοινωνίες κυνηγών-τροφοσυλλεκτών (π.χ. της Αφρικής ή του Αμαζονίου), ούτε στις αγροτικές και καπιταλιστικές κοινωνίες, όπου το κυνήγι είναι σχεδόν αποκλειστικά ανδρική δραστηριότητα, με ποσοστά γυναικείας συμμετοχής αρκετά κάτω το 30%, σύμφωνα με τον Χάας.

«Υπάρχει μια σεξιστική ιδεολογία στη Δυτική κουλτούρα που έχει επιβραδύνει την ικανότητα μας να αναγνωρίσουμε τις γυναίκες ως κυνηγούς στο παρελθόν. Ακόμη και μερικές από τις πιο προχωρημένες φεμινίστριες επιστήμονες αποδέχτηκαν ως αληθινή την υπόθεση περί άνδρα-κυνηγού», πρόσθεσε.

Ο ανθρωπολόγος Ρόμπερτ Κέλι του Πανεπιστημίου του Γουαϊόμινγκ, ειδικός σε θέματα κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, δήλωσε ότι μπορεί μεν ο ένας γυναικείος σκελετός να ανήκε πράγματι σε κυνηγό, όμως η -υποτιθέμενη- ύπαρξη πολλών γυναικών κυνηγών σε άλλα μέρη δεν είναι το ίδιο βέβαιη.

Όπως είπε, σε καμία άλλη ταφική τοποθεσία δεν είναι σίγουρο ότι βρέθηκαν γυναίκες κυνηγοί, όπως ισχυρίζεται ο Χάας και οι συνεργάτες του. Ο Κέλι θεωρεί πιθανότερο ότι το ποσοστό των αρχαίων γυναικών κυνηγών δεν ξεπερνούσε το 10%.

Με αυτό ως έναυσμα, οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή ανθρωπολογίας και αρχαιολογίας Ράντι Χάας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ντέηβις, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», μελέτησαν 429 σκελετούς που βρέθηκαν σε 107 τοποθεσίες της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, ηλικίας 8.000 έως 14.000 ετών. Από αυτούς, οι 27 θεωρήθηκαν κυνηγοί μεγάλων ζώων (με βάση τα υπόλοιπα ευρήματα στον τόπο ταφής) και εξ αυτών οι 15 ήσαν άνδρες και οι 11 γυναίκες.

Το εύρημα αυτό οδήγησε τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι «η συμμετοχή των γυναικών στο πρώιμο κυνήγι των μεγάλων ζώων πιθανότατα δεν ήταν αμελητέα».

«Μία αρχαιολογική ανακάλυψη και η κατοπινή ανάλυση των πρώιμων ταφικών πρακτικών ανατρέπει την εδώ και καιρό επικρατούσα υπόθεση περί άνδρα-κυνηγού. Είναι πλέον σαφές ότι η κατανομή εργασιών ανάμεσα στα δύο φύλα ήταν θεμελιωδώς διαφορετική, πιθανότατα πιο ισότιμη, στο μακρινό παρελθόν των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών», ανέφερε ο Χάας, σύμφωνα με το ΑΠΕ.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

TAGS