Όσοι διορθώνουν συνεχώς τα τυπογραφικά και γραμματικά λάθη των άλλων, αποτελούν πιθανότατα μεγάλο μπελά για τους γύρω τους, όχι μόνο γιατί ρίχνουν φως στα ελαττώματά τους, αλλά και γιατί θεωρούν ότι τους κάνουν, κατά κάποιο τρόπο, χάρη.
Σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, αν κάποιος είναι «Ναζί της γραμματικής», όπως αποκαλούνται χαρακτηριστικά τα συγκεκριμένα άτομα, αυτό μπορεί να δείχνει πόσο ευχάριστος ή δεκτικός είναι στο κοινωνικό του περιβάλλον και, κατά συνέπεια, πόσο καλές σχέσεις έχει αναπτύξει μέσα σε αυτό. Ακόμα και αρκετοί ακαδημαϊκοί θεωρούν όσους διορθώνουν εμμονικά τα λάθη τους δύστροπους.
Για να διαπιστωθεί αν πράγματι σχετίζεται η προσωπικότητα ενός ατόμου με την τάση του να διορθώνει τους άλλους, συμμετείχαν στην έρευνα 80 άτομα (αριθμός σχετικά μικρός για να διεξαχθεί αξιόπιστο αποτέλεσμα, αλλά επαρκής για να εξάψει το ενδιαφέρον σχετικά με το θέμα).
Σε αυτά τα άτομα, λοιπόν, ζητήθηκε να διαβάσουν μια σειρά από μέιλ, τα οποία περιλάμβαναν είτε τυπογραφικά, είτε γραμματικά λάθη και, στη συνέχεια, να αξιολογήσουν τον αποστολέα τους ανάλογα με το πόσο ευφυής και συμπαθής τους φαινόταν, καθώς και ως προς άλλα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του.
Επίσης, οι ίδιοι οι συμμετέχοντες στην έρευνα εξετάστηκαν ως προς την εξωστρέφειά τους και τη σχέση τους με τους γύρω τους.
Ένα ακόμα συμπέρασμα που εξάχθηκε, λοιπόν, ήταν ότι οι εξωστρεφείς δεν έδειξαν να ενοχλούνται από τα λάθη των άλλων όσο οι εσωστρεφείς. Κι αυτό, διότι ενδεχομένως οι πρώτοι τείνουν να διαχωρίζουν στο μυαλό τους τα λάθη ενός ατόμου από την προσωπικότητά του, ενώ οι δεύτεροι να τα συνδέουν περισσότερο.
Και το ακόμα πιο σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι όσο πιο εύκολα αποδέχεται κάποιος τους γύρω του και όσο καλύτερη σχέση έχει μαζί τους, τόσο λιγότερο πρόθυμος είναι να δίνει σημασία στα λάθη τους. Με άλλα λόγια, οι λιγότεροι ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι είναι αυτοί που αποτελούν την «αστυνομία της γραμματικής και του συντακτικού» .
