Πολλά κορίτσια στη Μαυριτανία ηλικίας 7-14 ετών, θα έρθουν αντιμέτωπα με μια θλιβερή μοίρα. Εκτός από το γεγονός ότι εξαναγκάζονται σε γάμο, σε πολύ μικρή ηλικία, δεν είναι λίγες οι φορές που οι γονείς τους τα στέλνουν σε ειδικά camps όπου τρέφονται (και δια βίας) με σκοπό να πάρουν βάρος και να προετοιμαστούν για ένα «καλό γάμο». Στη Μαυριτανία, για να είναι όμορφη και ελκυστική μια γυναίκα για τους άνδρες, πρέπει να έχει καμπύλες στο σώμα και ραγάδες, ειδικά στα χέρια.
Τα νεαρά κορίτσια μένουν σε αυτά τα στρατόπεδα μερικές φορές ακόμη και για μήνες μέχρι να πάρουν αρκετό βάρος και όπως λένε «να γίνουν όμορφες γυναίκες» έτοιμες να παντρευτούν. Εκεί, μια γυναίκα αναλαμβάνει τη φροντίδα της καθημερινής -υψηλής σε λιπαρά- διατροφής τους, καθώς ο αριθμός των θερμίδων είναι περίπου 16.000 την ημέρα ή 4 φορές περισσότερες από ό, τι ένας άνδρας bodybuilder καταναλώνει ημερησίως. Τους θυμίζει ξανά και ξανά ότι είναι εδώ για να γίνουν πιο όμορφες και ότι η δουλειά της είναι να τις θρέψει έως ότου τα όργανά τους "φουσκώσουν σαν μπαλόνια."
Η λέξη Leblouh σημαίνει εντατική αναγκαστική σίτιση και έχει μακρά παράδοση στη Μαυριτανία, χώρα όπου οι λεπτές γυναίκες είναι κατώτερα όντα και οι υπέρβαρες θεωρούνται σέξι και όμορφες.
Στη 14χρονη Tijanniya είπαν ότι επρόκειτο να πάει σε μια θερινή κατασκήνωση στην έρημο με άλλα κορίτσια, για να φάει και να γίνει όμορφη. Η Tijanniya αγαπά τον αθλητισμό και ήθελε να γίνει καθηγήτρια γαλλικών. Δεν θέλει να είναι παχιά και ανησυχεί ότι δεν θα είναι σε θέση να τρέχει όπως πριν, μετά την επιστροφή της από το camp. Οι γονείς της έχουν ήδη κανονίσει τον γάμο της. Έτσι, θα παραμείνει στο στρατόπεδο μαζί με άλλα πέντε κορίτσια, ηλικίας 7-12 ετών, τρώγοντας τεράστια γεύματα, μεγάλες ποσότητες κουσκούς με λιπαρά και κατσικίσιο γάλα. Το στομάχι της ωστόσο δεν αντέχει τις ποσότητες αυτές των τροφίμων, και ιδίως το κατσικίσιο γάλα που πάντα μισούσε. Τα κορίτσια δεν πρέπει να αρνηθούν να φάνε και σε καμία περίπτωση να κάνουν εμετό καθώς η γυναίκα που έχει αναλάβει τη σίτιση, απειλεί να τις χτυπήσει ή ακόμη και να τις βάλει να φάνε τον ίδιο τους τον εμετό.
Το 2003, η κυβέρνηση της Μαυριτανίας ξεκίνησε μια εκστρατεία ενάντια σε κάθε κακοποίηση των παιδιών. Ωστόσο, το 2008, αυτή η δημοκρατική κυβέρνηση αντικαταστάθηκε από ένα καθεστώς που προτίμησε την επιστροφή της παλιάς παράδοσης, και έτσι ξαναήρθαν στο προσκήνιο οι υπέρβαρες νεαρές γυναίκες.
Η Elhacen, η γυναίκα της οποίας η δουλειά είναι να ταΐζει τα κορίτσια στο camp λέει ότι κερδίζει 155$ για κάθε κορίτσι και ότι είναι πολύ χαρούμενη με την επιστροφή των παλαιών νόμων και την παλιά παράδοση. Η ίδια εξομολογείται ότι της έδωσαν το ελεύθερο να βασανίζει τα κορίτσια όταν αρνούνται να φάνε.
Γιατροί αλλά και Κοινωνικοί λειτουργοί της Μαυριτανίας έχουν ανησυχούν με το γεγονός ότι αυξάνεται ο αριθμός των νεαρών κοριτσιών που πάσχουν από ασθένειες που προκαλούνται από την παχυσαρκία. Προειδοποιούν μάλιστα ότι η κατάσταση πρέπει να αλλάξει διαφορετικά οι αρνητικές επιπτώσεις της παχυσαρκίας θα αυξηθούν θεαματικά.
