0
SHARES

Πριν από πέντε μήνες η κοινή γνώμη στάθηκε συγκινημένη απέναντι στον θάνατο της συζύγου του Πύρρο Δήμα, η οποία έφυγε από τη ζωή μετά από πολυετή μάχη με τον καρκίνο.

Ο Ολυμπιονίκης της Άρσης Βαρών είχε μιλήσει στο παρελθόν για τη μεγάλη του απώλεια και για τις προσπάθειες του να ξεπεράσει την απουσία της αγαπημένης του Αναστασίας και πλέον έχει ξεκινήσει μία νέα ζωή, μακριά από την Ελλάδα, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και συγκεκριμένα στο Σικάγο. Εκεί ζουν και τα παιδιά εδώ και μερικά χρόνια καθώς σπουδάζουν στο πανεπιστήμιο. 

Σε πρόσφατη συνέντευξη του στην εφημερίδα Lifo o Πύρρος Δήμας μίλησε για πρώτη φορά για την καινούργια του αρχή, αλλά και για τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση.

«Έφυγα για επαγγελματικούς και οικογενειακούς λόγους. Δέχτηκα μια τιμητική πρόταση από την Αμερικανική Ομοσπονδία Άρσης Βαρών να αναλάβω τεχνικός διευθυντής. Ξέρετε τι είναι να σου ζητούν οι Αμερικανοί να στήσεις ένα άθλημα από την αρχή;   Ποιος θα μπορούσε να αρνηθεί αυτή την πρόταση; Μετά, ήταν και τα παιδιά που μέτρησαν στην απόφαση, αφού είχαμε αποφασίσει να σπουδάσουν σε αμερικανικά πανεπιστήμια...Συχνά αισθάνομαι σαν να μην έχω φύγει. Στον κόσμο που ζούμε πια δεν έχει και τόση σημασία πού βρίσκεσαι». 

Ο σημαντικός αθλητής όμως μίλησε και για την πρόωρα χαμένη σύζυγό του που εξακολουθεί να πλημμυρίζει τη ζωή και το μυαλό του. «Η χειρότερη μορφή του καρκίνου σε σκοτώνει, αλλά κάνει και τους δικούς σου να αργοπεθαίνουν. Κοιτάζουμε πάντα τον άνθρωπο στο κρεβάτι και καλά κάνουμε. Ας μην ξεχνάμε, όμως, κι αυτούς που είναι γύρω από το κρεβάτι. Και αυτοί με κομμάτια ζωής το πληρώνουν όλο αυτό. Με την Αναστασία, που λέτε, εξαντλήσαμε κάθε περιθώριο. Γι' αυτό και νίκησε και τη στατιστική και έζησε πέρα από τις προγνώσεις. Δοκιμάσαμε οτιδήποτε υπήρχε, ως την τελευταία στιγμή. Και μετά άρχισε να σβήνει. Εκεί, ναι, ο θάνατος προβάλλει ως λύτρωση. Όχι για σένα που κρατάς τον σφυγμό του ανθρώπου σου, αλλά για τον ίδιο. Και μετά για τους άλλους, για την αγωνία τους. Η ζωή, ούτως ή άλλως, είχε τελειώσει. Ήταν μόνο μαρτύριο». 

Θυμίσου παρακάτω την κορυφαία στιγμή του Πύρρο Δήμα στους Ολυμπιακούς του 1996 στην Ατλάντα.

 

TAGS